ราชวงศ์ต้าเยียน
เมื่อเยียนอู๋ซวงถูกส่งกลับมายังวังหลวง ทั่วทั้งราชวงศ์ก็สั่นสะเทือน
องค์จักรพรรดิต้าเยียนทอดพระเนตรบุตรชายที่ถูกตัดแขนตัดขาจนเหลือเพียงลมหายใจน้อย ๆ พระพักตร์เคร่งขรึมเต็มไปด้วยอำมหิตน่าสะพรึงกลัว
"สกุล! ฉู่!"
พระองค์ตรัสออกมาจากซอกฟันสองคำ อุณหภูมิทั่วทั้งวังหลวงราวกับลดลงถึงจุดเยือกแข็ง
เบื้องหลังพระองค์ ชายชราผู้สวมชุดคลุมดำ ผนวกพลังลึกล้ำดั่งมหาสมุทรเอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ "ฝ่าบาท สกุลฉู่นี้สามารถสังหารทหารชั้นยอดแห่งทะเลมรณะหลายร้อยนายรวมถึงจตุรปีศาจมรณะได้ ดูท่าจะซ่อนตัวลึกซึ้งยิ่งนัก หากจะลงมือ ควรไตร่ตรองให้รอบคอบก่อน"
"ไตร่ตรองให้รอบคอบ?" องค์จักรพรรดิต้าเยียนหันพระกายกลับมาอย่างรวดเร็ว พระเนตรทั้งสองแดงก่ำ "บุตรชายของข้าถูกทำลายถึงเพียงนี้ เจ้ายังให้ข้าไตร่ตรองให้รอบคอบอีกหรือ?!"
"ประกาศพระบัญชา!"
"ระดมทัพอัคคีมังกรสามแสนนาย!"
"สามวันให้หลัง ยกทัพบุกต้าเฉียน!"
"ข้าจะให้สกุลฉู่นั้น ทั้งตระกูลใหญ่เล็ก หมาไก่ไม่เหลือ!"
"ข้าจะให้ราชวงศ์ต้าเฉียนนั้น หญ้าแห้งไม่ขึ้น!
...
ทะเลมรณะ
ภายในสำนักโลหิตมาร บรรยากาศอึดอัดจนหายใจแทบไม่ออก
เจ้าสำนักโลหิตมารซึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์กระดูก ค่อย ๆ ลืมตากลมใสสีแดงเลือดที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใด ๆ ขึ้นช้า ๆ
"แค่จวนโหวแห่งราชวงศ์หนึ่ง กลับกล้าท้าทายอำนาจของสำนักโลหิตมารเราครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้สำนักเราสูญเสียอย่างหนัก เสียหน้าไปทั่ว"