แผนที่มังกร!
ฉู่เฟิงจ้องมองแผ่นหนังสัตว์ที่ชำรุดนั้น เขาจำได้ในพริบตาว่านี่คือแผนที่มังกร
เมื่อรวมกับแผ่นแผนที่ที่เพิ่งได้มานี้ ปัจจุบันเขาครอบครองแผนที่มังกรไว้แล้วสามส่วน
จากนั้นทั้งสองก็จัดแจงเครื่องแต่งกายให้เรียบร้อย แล้วเดินออกจากห้องลับ
นางเยาจีและมังกรอสูรที่เฝ้ารออยู่ด้านนอก ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นทั้งสองเดินออกมาอย่างปลอดภัย
“ไปกันเถอะ ออกจากที่บัดซบนี้” ฉู่เฟิงกล่าว
“เดี๋ยวก่อนนายท่าน!” เสียงของหลิงเอ๋อร์ดังขึ้นอย่างกะทันหัน “นิกายเทียมารนับว่าเป็นใหญ่ในทะเลมรณะ รังเก่าของมันต้องมีของดีซ่อนอยู่ไม่น้อย จะจากไปทั้งอย่างนี้ก็เสียดายเกินไปมิใช่หรือ?”
ฉู่เฟิงคิดตามแล้วก็เห็นด้วย ห่านผ่านไปก็ต้องเด็ดขน สัตว์ร้ายจากไปก็ต้องทิ้งหนัง นี่เป็นคุณธรรมอันดีงามของเขาเสมอมา
ไม่นานนัก ภายใต้การชี้แนะของหลิงเอ๋อร์ ฉู่เฟิงก็พบคลังสมบัติที่ซ่อนเร้นลึกมากใต้ซากปรักหักพังของนิกายเทียมารที่ถูกแผ้วถางจนราบคาบ
ประตูคลังสมบัติหล่อขึ้นจากเหล็กดำอายุพันปี บนประตูสลักอาคมต้องห้ามแห่งมารอันซับซ้อน แม้แต่ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตเทียนเหรินก็ไม่อาจเปิดได้ง่าย ๆ
แต่ภายใต้ดวงตาเทพทะลวงทุกสิ่งของฉู่เฟิง เส้นทางการไหลเวียนของพลังในอาคมเหล่านี้ปรากฏชัดแจ้งไม่มีสิ่งใดปิดบัง
เขาหาจุดศูนย์กลางของค่ายกลพบอย่างง่ายดาย แล้วตรงเข้าโจมตีด้วยหมัดทีละจุดจนแหลกสลาย
ฟ้าผ่าลั่น!
ประตูเหล็กดำอันหนักอึ้งค่อย ๆ เปิดออก
เพียงชั่วพริบตา แสงสมบัติก็พุ่งทะยานขึ้นสูง กลิ่นอายวิญญาณอันเข้มข้นแทบกลายเป็นหมอกหนาจับต้องได้ พุ่งปะทะเข้ามา
แม้แต่ฉู่เฟิงที่เคยพบเห็นฉากใหญ่โตมามาก ก็ยังต้องตกใจจนเปลือกตากระตุกกับภาพที่เห็น
ภายในคลังสมบัติ กองหินวิญญาณนับไม่ถ้วนทับถมกันเป็นภูเขา ทั้งชั้นต่ำ ชั้นกลาง ชั้นสูง ยิ่งไปกว่านั้นยังมีหินวิญญาณชั้นยอดอีกเล็กน้อย ส่องประกายยั่วเย้าน่าหลงใหล
ข้างภูเขาหินวิญญาณคือชั้นวางที่สร้างจากหยกอุ่นเรียงรายเป็นแถว เต็มไปด้วยวัตถุวิเศษและยาวิเศษนานาชนิด ในนั้นมีสมุนไพรหายากระดับพันปีมิใช่น้อย