เขาตงหวง
ในอดีตที่เคยเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยุทธศาสตร์ของอาณาเขตตะวันออก เต็มไปด้วยกลิ่นอายเซียนอันศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขาม แต่บัดนี้ กลับกลายเป็นสมรภูมิที่ไฟสงครามลุกโชน
ม่านพลังคุ้มกันเขาตงหวงที่ปกป้องจวนตะวันออกมาเป็นเวลาหลายพันปี เคยต้านทานวิกฤตินับครั้งไม่ถ้วน เกราะแสงสีทองนั้น บัดนี้ได้แตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง
นอกเขามหา กองทัพอันมหึมาดำทะมึนปกคลุมท้องฟ้า
ธงมังกรของสามราชวงศ์ใหญ่ ไท่เสวียน เซิ่งหลิง ชางหลง โบกสะบัดต้องลม ข้างๆ ยังมีธงของอีกหลายสิบราชวงศ์ รวมตัวกันเป็นสายน้ำเหล็กกล้า แผ่กระจายกลิ่นอายสังหารอันหายใจไม่ออก
เหนือกองทัพใหญ่ จักรพรรดิทั้งสามราชวงศ์ และบรรพชนราชวงศ์ที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาซึ่งไม่อาจหยั่งรู้ได้ ล้วนลอยอยู่กลางอากาศ สีหน้าเย็นชา
และก่อนหน้าพวกเขาทั้งหมด มีร่างหนึ่งที่ดูไม่เข้ากันยืนอยู่
ชายหนุ่มสวมชุดยาวสีขาวนวล มือถือพัดหยกขาว ใบหน้างดงามจนเกือบจะพิลึก
เขายืนนิ่งอยู่เพียงนั้น ใบหน้าเผยรอยยิ้มบางๆ ที่ชวนให้คิดตาม แต่อย่างเป็นธรรมชาติ กลายเป็นจุดศูนย์กลางของฟ้าดินแห่งนี้
เบื้องหลังเขา ยังมีชายชราสองคน หนึ่งดำหนึ่งขาว ทั้งคู่หลับตาก้มหน้า ซ่อนกลิ่นอายของตนไว้ถึงขีดสุด ประหนึ่งรูปปั้นไร้ชีวิต แต่บางครั้งที่กลิ่นอายรั่วไหลออกมาเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้มิติบิดเบี้ยว พลังของพวกเขาช่างลึกล้ำเกินหยั่งถึง