ใต้ทะเลมรณะซากปรักหักพังของนิกายเทียมารที่ถูกทำลายราบคาบ ในห้องลับที่รอดพ้นจากภัยพิบัติมาได้อย่างปาฏิหาริย์
ฉู่เฟิงนั่งขัดสมาธิ ใบหน้าบิดเบี้ยวไม่แน่นอนภายใต้แสงไข่มุกเรืองรองที่สลัว
เส้นสายของพลังสีดำที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่าหมึก กำลังไหลซึมออกจากรูขุมขนทั่วกายของเขา แล้วถูกแรงลึกลับบางอย่างดึงกลับเข้าไปอย่างไม่ยอมแพ้
เมล็ดปีศาจนั้น ดั่งสิ่งมีชีวิต มันวิ่งพล่านไปทั่วร่าง พยายามจะย้อมดวงวิญญาณของเขาให้ดำมืด เปลี่ยนเป็นดินแดนปีศาจที่รู้จักเพียงการฆ่าและการทำลาย
"นายท่าน จงรักษาจิตใจเดิมไว้! กายเทพมารทรงอำนาจ เทพและมารต่างเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องขับไล่ เพียงแค่ควบคุม!"
เสียงของหลิงเอ๋อร์ดังขึ้นในทะเลญาณของฉู่เฟิง แฝงไว้ด้วยความเคร่งเครียดที่ไม่เคยมีมาก่อน
นางเร่งพลังต้นกำเนิดของหอคอยหยินหยางสร้างสรรค์ เปลี่ยนเป็นภาพแผนผังไท่จี๋ที่พลังขาวดำสานกัน ระเบิดอยู่เหนือดวงวิญญาณของฉู่เฟิง ห้อยแสงเร้นลับลงมา คุ้มครองจิตใจอันกระจ่างแจ้งนั้นไว้อย่างยากเย็น
"จง... สยบ!"
เสียงคำรามต่ำราวกับสัตว์ร้ายดังออกจากลำคอของฉู่เฟิง ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำดั่งเลือด
เขาบ้าคลั่งหมุนเคล็ดเทพมารปฐมกาล พลังปราณในกายแปรเป็นกระแสน้ำมหาศาล ชำระล้างเมล็ดปีศาจที่ดื้อรั้นนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า
กายเทพมารทรงอำนาจถูกเร่งจนถึงขีดสุด ร่างเนื้อแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้าของเขากลายเป็นสมรภูมิที่โหดร้ายที่สุด แสงเทพสีทองกับพลังปีศาจสีดำปะทะกันอย่างดุเดือดภายในร่าง ทุกครั้งที่ปะทะ นำมาซึ่งความเจ็บปวดราวกับหัวใจจะฉีกขาด
เมล็ดปีศาจนั้นดูเหมือนจะรับรู้ถึงภัยคุกคามร้ายแรง มันเลิกล้มความพยายามกัดกร่อน กลับหดพลัง รวมเป็นจุดเดียว ระเบิดกลิ่นอายปีศาจที่บริสุทธิ์และเก่าแก่ยิ่งกว่าออกมา พยายามจะแย่งชิงความเป็นใหญ่ จุดชนวนพลังมารที่ซ่อนอยู่ในกายเทพมารทรงอำนาจให้ระเบิดออกมาอย่างสิ้นเชิง