ด่านอวี้เหมิน
เมฆดำปกคลุมเมืองจนเมืองแทบจะพังทลาย
ทัพสัมพันธ์หนึ่งล้านนายของสามมหาราชวงศ์ต้าเหยียน ต้าโจว และต้าฉู่ ธงทิวปกคลุมแสงอาทิตย์ เจตนาฆ่าทะยานสู่ฟ้า ล้อมด่านชายแดนอันแข็งแกร่งของต้าเฉียนไว้แน่นหนาราวกับถังเหล็ก
ในเต็นท์ทัพของทัพสัมพันธ์ หวังไท่เทียนแห่งต้าเยียน หวังอู่ อันแห่งต้าโจว และเจิ้นหนานกงแห่งต้าฉู่ ผู้บัญชาการทั้งสามกำลังยกแก้วดื่มฉลองกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งของผู้ที่มั่นใจในชัยชนะ
"ฮ่าฮ่าฮ่า แค่ด่านอวี้เหมินแห่งเดียว ทหารรักษาเมืองไม่ถึงหนึ่งแสน พอรุ่งสาง พวกเราสามทัพร่วมมือกัน บดขยี้ให้เป็นผงได้ในชั่วพริบตา!" หวังไท้เทียนหัวเราะเสียงดัง
"ใช่! เมื่อพวกเราตีเมืองหลวงแตก จับเจ้าเด็กฉู่เฟิงตัวน้อยได้ ต้องแล่เนื้อเป็นหมื่นชิ้น เพื่อระบายความแค้นในใจให้หมดสิ้น!" ดวงตาของหวังอู่ อันแห่งต้าโจวเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
ขณะนั้นเอง ทหารลาดตระเวนคนหนึ่งก็วิ่งหน้าตั้งเข้ามาอย่างลนลาน เสียงสั่นเทา
"รายงาน...รายงาน! แม่ทัพใหญ่! ไม่ดีแล้ว!"
"ศึก...ศัตรูบุก!"
"อะไรนะ?!" หวังไท้เทียนผุดลุกขึ้นยืนทันที ตะคอกเสียงดัง "ตกใจอะไรกัน! กองกำลังหลักของสกุลฉู่อยู่ไกลถึงเมืองหลวง แค่ทหารรักษาเมืองหนึ่งแสน ยังกล้าบุกออกมาโจมตีงั้นหรือ?"
"ไม่...ไม่ใช่ทหารรักษาเมืองอวี้เหมิน!" ทหารลาดตระเวนหน้าซีดเผือด ชี้ไปที่ท้องฟ้าไกล ๆ พูดไม่เป็นประโยค "เป็น...เป็นสัตว์อสูร! สัตว์อสูรมากมายนับไม่ถ้วน!"
ทั้งสามคนได้ยินก็รีบวิ่งออกจากเต็นท์ทัพ
เห็นเพียงขอบฟ้าอันไกลโพ้น เงามหึมาผืนหนึ่ง กำลังเคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าสู่ค่ายทัพสัมพันธ์ มาอย่างบ้าคลั่ง
นั่นไม่ใช่เมฆดำ นั่นคือกองทัพมรณะที่ประกอบด้วยสัตว์อสูรตัวใหญ่โตมโหฬาร กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวนับหมื่นนับแสน!
"นี่...นี่มันเรื่องอะไรกัน?!"
ผู้บัญชาการทั้งสาม ต่างตะลึงงันไปหมด
แต่ทว่า ยังไม่ทันที่พวกเขาจะตั้งสติได้
กองทัพสัตว์อสูรนั้น ก็พุ่งชนเข้าใส่กองทัพสัมพันธ์หนึ่งล้านนายอย่างดุดันดั่งเสือออกจากกรง!