ผู้ครองแคว้นทั่วหล้า: ไม่มีค่ายทหารก็จ่ายเงินซื้อเอา

ตอนที่ 17 ลอร์ดทั่วหล้า: ไม่ให้ค่ายทหาร ก็จ่ายเงินมาเสีย!

7 นาที· 1.6K คำ

หลิงจู่ขยับเข้าไปกวาดตามอง ข้อมูลก็ปรากฏขึ้นบนม่านแสงในพริบตา

【ผลึกสิ่งปลูกสร้างค่ายทหารระดับทองแดง: รังด้วงเกราะหิน】

【ผลึกสิ่งปลูกสร้างค่ายทหารระดับทองแดง: ค่ายเรนเจอร์ฮาล์ฟลิง】

ซานเดรอกระแอมเบา ๆ ก่อนยื่นนิ้วไปชี้ผลึกทางซ้ายซึ่งเปล่งแสงสีเขียวอ่อน

“ท่านลอร์ด นี่เป็นของชั้นเลิศที่ข้าหามาได้อย่างยากลำบากจากตลาดมืดแถบชายแดนของแกรนด์ดัชชีทางใต้!”

“แม้ฮาล์ฟลิงจะตัวไม่สูงนัก แต่ถ้าสู้ประชิดตัวก็ยังด้อยอยู่บ้าง”

“ทว่าพวกตัวเล็กเหล่านี้สายตาเฉียบคม ทั้งยังคล่องแคล่วว่องไว วิ่งปรู๊ดปร๊าดในป่ากับทุ่งรกร้างได้เร็วยิ่งกว่ากระต่ายเสียอีก”

“ยิ่งไปกว่านั้น เรนเจอร์ทุกคนล้วนยิงธนูได้แม่นยำราวกับจับวาง จะเอาไว้ป้องกันเมืองหรือส่งไปเป็นหน่วยสอดแนมก็เหมาะเจาะที่สุด”

ซานเดรอชูนิ้วอวบสั้นขึ้นมาสี่นิ้ว พลางยิ้มประจบจนหน้าบาน

“คิดราคาเพียง 40 เหรียญทอง”

หลิงจู่พยักหน้า ก่อนเลื่อนสายตาไปยังผลึกทางขวาที่แผ่ประกายสีเหลืองดินอันหนักแน่น

ซานเดรอรีบถูมือ เร่งเสนอขายอย่างกระตือรือร้นยิ่งกว่าเดิม

“ส่วนด้วงเกราะหินนี่ แม้จะเป็นเผ่าแมลง แต่เมื่อโตเต็มวัยก็มีขนาดพอ ๆ กับลูกวัว เปลือกแข็งของมันราวกับหินแกรนิตไม่มีผิด”

“พอเรียงแถวในสนามรบก็กลายเป็นป้อมปราการเคลื่อนที่ ต่อให้เป็นอสูรกายทั่วไป กัดจนฟันหักก็ยังแทะไม่เข้า!”

“ผลึกนี้ราคา 55 เหรียญทอง หากท่านลอร์ดซื้อเหมา ข้ายังลดราคาให้ได้อีก”

หลิงจู่ลูบคางพลางครุ่นคิด

ด้วงเกราะหินอึดถึกทนจริง แต่กำลังรบประชิดในดินแดนของเขามีล้นเหลืออยู่แล้ว อีกทั้งเจ้าพวกนี้ก็ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ จึงผลิตเหรียญทองไม่ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป