“เกณฑ์พลทันที ทุกคนออกแถว!”
ดวงตาของรูปสลักไม้กลางสนามฝึกพลันเปล่งแสงสีเขียวมรกตสองสาย วงอักขระบนพื้นหมุนวนอย่างรวดเร็ว
ท่ามกลางเสียงฝีเท้าแผ่วเบาแต่ถี่กระชั้น ร่างปราดเปรียวหลายร่างก็พุ่งพรวดออกมาราวกับนกน้อยในพงไม้
เรนเจอร์ฮาล์ฟลิงจำนวน 48 คนลงมายืนบนลานฝึกอย่างมั่นคง
เจ้าตัวเล็กกลุ่มนี้สูงเพียงราว 1 เมตร รูปร่างเพรียวบาง แต่แขนขากลับเต็มไปด้วยพละกำลังที่พร้อมระเบิดออกมา
ทุกคนสวมชุดล่าสัตว์หนังนิ่มที่พอดีตัว สวมรองเท้าบูตสั้นหนังเก้ง และเหน็บมีดสั้นประณีตไว้ที่เอว
บนหลังสะพายคันธนูสั้นแกะสลักจากไม้ภูเขาและพันด้วยเอ็นสัตว์ ส่วนลูกธนูเรียวในกระบอกก็เรียงแน่นเป็นระเบียบ
ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มแต่ละคู่ฉายแววเฉลียวฉลาด ทั้งสุขุมและคมกริบ
หลังลงถึงพื้น พวกเขาไม่ได้แตกแถวแม้แต่น้อย เพียงชั่วพริบตาก็จัดเป็นแถวหน้ากระดานสี่แถวอย่างพร้อมเพรียง
ฮาล์ฟลิงหนุ่มคนหนึ่งก้าวออกมา คุกเข่าขวาลงกับพื้นอย่างคล่องแคล่ว มือหนึ่งทาบอกแล้วโค้งคำนับอย่างนอบน้อม
“เรนเจอร์ฮาล์ฟลิง ไอเอ่อร์ นำเหล่านักรบในเผ่า 47 คน มาคารวะท่านลอร์ด!”
ร่างเล็ก ๆ อีก 47 ร่างที่อยู่ด้านหลังคุกเข่าลงพร้อมกัน เสียงใสกังวานสะท้อนไปในสายลมยามค่ำคืน
“พวกเราขอสาบานว่าจะง้างธนูถวายชีวิตแด่ท่านลอร์ด!”
หลิงจู่มองเหล่านักธนูร่างเล็กแต่เปี่ยมด้วยชีวิตชีวา ในที่สุดก้อนหินหนักอึ้งในใจก็หล่นลงเสียที
มีคันธนูสั้น 48 คันนี้แล้ว แค่นำไปประจำบนหอคอยธนูที่ตั้งอยู่บนที่สูง ตาข่ายสกัดกั้นภัยทางอากาศสำหรับวันพรุ่งนี้ก็เรียบร้อยแน่นอน