เรียนมหา'ลัยไม่จบ แต่ดันติดอันดับฟอร์บส์ได้ไง

ตอนที่ 36 อุดมคติกับโลกแห่งความจริง

7 นาที· 1.6K คำ

สามวันต่อมา หลินฮวนกับหลี่เทียนหมิงแทบจะกินอยู่หลับนอนในออฟฟิศเช่าใหม่นี้เลย

โต๊ะทำงานมือสองกว่า 10 ตัวถูกเอามาเรียงต่อกันตามผนังยาวเหยียด ดูแล้วทั้งห้องยังโล่งๆ อยู่

ส่วนในห้องกระจกควบคุมอุณหภูมิที่อยู่ด้านในสุด เซิร์ฟเวอร์แบบตั้งแร็คราคา 40,000 หยวนนั่นก็ทำงานตลอด 24 ชั่วโมงไม่มีพัก

และภายในเซิร์ฟเวอร์เครื่องนี้ ก็มีโค้ดหลักที่หลินฮวนติดตั้งไว้ในเครื่องนั่นเอง

หลี่เทียนหมิงนั่งอยู่ที่โต๊ะข้างนอก สองมือกดคีย์บอร์ดดังเปาะแปะ

ตอนแรก เขาอยู่ในสภาพตื่นเต้นสุดขีด

หลังจากได้เห็นอานุภาพของ "ผู้ช่วยดูแลร้านอีคอมเมิร์ซ" ตัวนี้ ในความคิดของหลี่เทียนหมิงแล้ว นี่มันของวิเศษชัดๆ

ขอแค่เป็นเจ้าของร้านเถาเป่าที่สมองยังปกติดี ได้ยินว่ามันพิมพ์ใบส่งของอัตโนมัติได้ ทวงเงินอัตโนมัติได้ แถมยังย้ายร้านได้ในคลิกเดียว ต่อให้ร้องไห้ร้องหามยังไงก็ต้องยอมควักตังค์ซื้อแน่

เขาค้นหาในเถาเป่าอย่างชำนาญด้วยคำว่า "เสื้อผ้าผู้หญิง" "เกาหลี" เรียงตามยอดขาย แล้วคัดร้านที่มีสัญลักษณ์มงกุฎซึ่งชอบข่มลูกค้าออกอย่างแม่นยำ ตั้งใจหาร้านระดับกลางๆ ที่มีแต้มหนึ่งหรือสองกะรัต ขายดีแต่ในคอมเมนต์ลบมีแต่ด่า "ส่งของช้า" "ฝ่ายบริการลูกค้าไม่ตอบลูกค้า"

เปิดวังวัง วางข้อความที่เตรียมไว้ กดส่ง

[เจ้าของร้านครับ เห็นร้านคุณโดนลูกค้าบ่นเรื่องส่งของช้าเยอะมากเลย ไม่ใช่เพราะพิมพ์ใบส่งของมือกันไม่ไหวใช่ไหมครับ? ผมมีซอฟต์แวร์ "ผู้ช่วยดูแลร้านอีคอมเมิร์ซ" ตัวนึงนะ ช่วยให้คุณพิมพ์ใบส่งของ 100 ใบใน 1 นาทีได้ แถมยังตอบกลับอัตโนมัติกับทวงออเดอร์ให้ด้วย ลองใช้ฟรี 3 วัน สนใจลองไหมครับ?]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป