ในห้องเซิร์ฟเวอร์ พัดลมของเซิร์ฟเวอร์ส่งเสียงหึ่งๆ ต่อเนื่อง แอร์เย็นควบคุมอุณหภูมิห้องให้อยู่ที่ประมาณ 20 องศา
หลินฮวนนั่งอยู่หน้าจอ เปิดโปรแกรม "ผู้ช่วยดูแลร้านอีคอมเมิร์ซ" บนเดสก์ท็อป
หลังจากผ่านการทดสอบความอึดซ้ำแล้วซ้ำเล่าในพื้นที่และบนคอมพิวเตอร์ว่างหลายเครื่อง ซอฟต์แวร์ธุรกิจที่ใช้สถาปัตยกรรมซาสนี้ก็ถึงมาตรฐานสำหรับเปิดตัวอย่างเป็นทางการในที่สุด
เดือนกรกฎาคม 2009 สภาพแวดล้อมอีคอมเมิร์ซในประเทศกำลังอยู่ในช่วงเติบโตอย่างบ้าคลั่งแต่ขาดประสิทธิภาพอย่างมาก
เครื่องมือหลังบ้านของร้านค้าเถาเป่านั้นเรียบง่ายมาก พ่อค้าแม่ค้าส่วนใหญ่ต้องจัดการร้านด้วยมือล้วนๆ ทุกวันต้องจมอยู่กับงานพื้นฐานที่ยุ่งยาก
หลินฮวนรู้ดีว่าถ้าก้าวยาวเกินไปก็อาจพลาดท่าได้ การปล่อยฟีเจอร์ CRM ครบวงจรที่ซับซ้อนแบบยุคหลังออกมาทั้งหมดในคราวเดียว พ่อค้าตอนนี้ไม่เข้าใจแน่ และก็ไม่มีทรัพยากรเซิร์ฟเวอร์มากพอจะรันด้วย
ดังนั้น เวอร์ชันแรกเขาจึงตัดให้เหลือแค่สี่ฟีเจอร์หลักที่เจาะตรงจุดเจ็บของพ่อค้า:
หนึ่ง ตอบกลับอัตโนมัติด้วยคีย์เวิร์ดอัจฉริยะ
ตอนนั้นอาหลี่วังวังมีแค่ระบบตอบกลับตอนไม่อยู่ว่า "ตอนนี้ฉันไม่อยู่ มีธุระฝากข้อความไว้" ที่น่าสมเพช
พนักงานบริการลูกค้าต้องเจอคำถามซ้ำๆ อย่าง "ส่งฟรีไหม" "มีไซส์ใหญ่ไหม" "ส่งขนส่งอะไร" วันละหลายร้อยครั้ง ต้องพิมพ์เองล้วนๆ ประสิทธิภาพต่ำมาก
ซอฟต์แวร์ของหลินฮวนสามารถจับคีย์เวิร์ดจากประวัติแชตของลูกค้า แล้วจับคู่กับข้อความที่ตั้งไว้ในหลังบ้านเพื่อตอบกลับทันที แค่นี้ก็ช่วยประหยัดค่าแรงพนักงานบริการลูกค้าได้อย่างน้อยครึ่งคนแล้ว