บ่ายวันนั้น ในห้องเช่ายังคงอบอ้าวเหมือนเดิม
ถึงแม้จะเปิดแอร์สุดกำลัง แต่ความร้อนที่แผ่ออกมาจากคอมพิวเตอร์หลายเครื่องก็ยังทำให้คนแทบทนไม่ไหว
หลินฮวนนั่งอยู่หน้าคอม ปลายนิ้วเคาะแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว จดจ่ออยู่กับการแก้บั๊กคำขอพร้อมกันหลายจุดในระบบหลังบ้านของผู้ช่วยดูแลร้านอีคอมเมิร์ซ
เขาเปิดร้านทดสอบบนเถาเป่าหลายร้าน กำลังจำลองให้ลูกค้าส่งข้อความเข้ามาเรื่อยๆ เพื่อทดสอบความสามารถในการรองรับของระบบ
ข้างๆ กัน หลี่เทียนหมิงใส่หูฟัง กำลังวุ่นวายอยู่หน้าคอมพ์เจ็ดเครื่องที่ออนไลน์ทิ้งไว้
ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเคาะประตูสั้นๆ แต่หนักแน่นดังมาจากนอกประตู
"ใครน่ะ" หลี่เทียนหมิงถอดหูฟังข้างหนึ่งออก แล้วตะโกนถามออกไป
"เจ้าหน้าที่นิติบุคคลครับ ชั้นล่างแจ้งว่าน้ำรั่ว เปิดประตูให้ตรวจสอบมาตรวัดน้ำกับท่อหน่อย" เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังมาจากข้างนอก
หลี่เทียนหมิงไม่ได้คิดอะไร ใส่รองเท้าแตะเดินลากเท้าไปที่ประตู "มาแล้วๆ บ้านพังๆ แบบนี้จะน้ำรั่วได้ไง..."
พอเปิดประตูปุ๊บ คนข้างนอกก็ผลักประตูเดินเข้ามาทันที
เป็นตำรวจในเครื่องแบบสี่นายเด่นเป็นสง่า
หลี่เทียนหมิงตกใจมือสั่นไปหมด ทั้งตัวแข็งค้างอยู่กับที่
ตำรวจที่เป็นหัวหน้าทีมเดินเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว สายตาคมกราดมองกวาดไปทั่วห้อง เห็นจอมอนิเตอร์ที่กะพริบเรียงราย สายแลนเต็มพื้น และหลินฮวนที่นั่งพิมพ์โค้ดอยู่หน้าโต๊ะ
ตำรวจสองนายมองหน้ากัน แล้วพูดเบาๆ ว่า "ตรงกับที่แจ้งเบาะแสเลย อุปกรณ์กำลังทำงานทั้งหมด"
จากนั้น ตำรวจหัวหน้าทีมก็มองมาที่ทั้งคู่ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "หยุดทุกอย่างที่ทำอยู่ ลุกขึ้นยืน มีคนแจ้งเบาะแสว่าพวกคุณประกอบกิจกรรมทางอินเทอร์เน็ตผิดกฎหมาย ไปกับเราหน่อย เพื่อช่วยสอบสวน"
หลินฮวนหยุดมือที่พิมพ์คีย์บอร์ด เหลือบมองหน้าจอ แล้วรีบกดเซฟ
ตำรวจคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ เห็นหลินฮวนยังใช้งานคอมพิวเตอร์อยู่ ก็ตวาดดังขึ้นทันที "ปล่อยทุกอย่างที่ทำอยู่ ขอเตือนคุณ"
ได้ยินดังนั้น หลินฮวนก็ยกมือขึ้น แล้วลุกขึ้นยืน สีหน้านิ่งสงบ
ชาติก่อนเขาไม่เคยติดคุก แต่เขารู้ดีถึงเส้นแบ่งทางกฎหมายของประเทศ