ในห้องทำงานของบริษัท LY เทคโนโลยี ขณะนี้ หลี่เทียนหมิงกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ นิ้วมือทั้งสองข้างราวกับลมชักกระตุกอยู่บนคีย์บอร์ด บนจอภาพมีหน้าต่างแชทวังวังมากกว่าสิบหน้าต่างกระพริบพร้อมกัน
นับตั้งแต่ที่ตกลงความร่วมมือกับหลิวอี้จากอี้อูได้สำเร็จ ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา อาศัยการบอกต่อแบบปากต่อปากจากกลุ่มผู้ใช้กลุ่มแรกจำนวนหลายร้อยคน "ผู้ช่วยดูแลร้านอีคอมเมิร์ซ" ก็ได้ระเบิดยอดขายอย่างแท้จริง
จากที่มีเพียงไม่กี่ออร์เดอร์ต่อวัน ตอนนี้กลายเป็นมีออร์เดอร์มากถึงหลายสิบรายการต่อวัน ถึงแม้จะยังไม่ได้เงินก้อนใหญ่โตอะไร แต่คนที่ปรึกษาก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ
เพราะเวลาซื้อของ คนอื่นไม่ได้เต็มใจจะควักกระเป๋าตังค์ทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแผ่นดินหัวเซี่ย
ต่อให้ชื่อเสียงดีแค่ไหน คนอื่นก็จะถามนู่นถามนี่ พอเจอพวกประเภทหัวดื้อ พอให้ควักเงินปุ๊บ ก็บ่นอู้อี้อยู่นั่น ดังนั้นการค้าขายกับคนจนจึงเป็นเรื่องยากมาก
"พี่ฮวน ผมไม่ไหวแล้ว..." หลี่เทียนหมิงถือโอกาสตอนกำลังพิมพ์ตอบแขวนข้อมือที่เมื่อยล้า "ผมนั่งตั้งแต่แปดโมงเช้ายันตอนนี้ คนพวกนี้มันโง่ยังกับเด็กอนุบาล ไม่รู้อะไรเลย แกะไฟล์ก็ไม่เป็น ปัญหาสารพัดอย่าง ถามตั้งนานสุดท้ายก็ไม่ซื้อ น่ารำคาญชะมัด"
หลินฮวนยืนอยู่ด้านข้าง มองดูข้อมูลออร์เดอร์หลังบ้านที่กระโดดไปมาไม่หยุด ขมวดคิ้วเล็กน้อย
นี่มันเป็นปัญหาใหญ่จริงๆ
ในช่วงเริ่มต้นของธุรกิจ ชื่อเสียงในตลาดยังไม่ถูกสร้างขึ้นมา เมื่อไหร่ที่การบริการตามไม่ทัน ต่อให้สินค้าดีแค่ไหน ชื่อเสียงพัง ทุกอย่างก็พังหมด
หลี่เทียนหมิงต่อให้มีแปดมือก็ไม่มีทางรับมือกับลูกค้าที่ทะลักเข้ามาคราวหน้าได้ไหวแน่นอน
ผลิตภาพของคนคนหนึ่งมีขีดจำกัด ยิ่งตอนนี้หลี่เทียนหมิงก็เหมือนทำงานผิดกฎหมาย วันๆ ทำงานมากกว่าสิบชั่วโมง
พูดตามตรง มีแต่พี่น้องคู่หูในช่วงเริ่มต้นก่อตั้งบริษัทเท่านั้นแหละที่ทำได้แบบนี้ เปลี่ยนเป็นคนอื่นหนีไปนานแล้ว
ประเด็นสำคัญที่สุดคือ หลินฮวนไม่เคยพูดเรื่องเงินเดือนกับเขาเลย
หลี่เทียนหมิงเองก็ไม่เคยถามด้วยความเข้าอกเข้าใจกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีภัยแฝงที่อันตรายถึงตายยิ่งกว่าปรากฏอยู่ตรงหน้าหลินฮวน