เช้าวันรุ่งขึ้น แปดโมงตรง
หลินฮวนกับหลี่เทียนหมิงถือไม้ถูพื้นกับผ้าเช็ดกำลังทำความสะอาดในออฟฟิศ
พวกเขาต่างก็มาจากชนบท ปกติไม่เคยสนใจเรื่องแต่งตัวอะไรอยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้นบางครั้งที่ทำงานดึกก็จะค้างที่บริษัทเลย
เพราะสภาพห้องเช่าก็ไม่ได้ดีนัก
วันนี้พนักงานการเงินที่เพิ่งจ้างกับฝ่ายบริการลูกค้าอีกสองคนจะมารายงานตัว ก็เลยต้องเช็ดถูออฟฟิศเสียหน่อย ถึงจะไม่ได้สกปรก แต่ก็ไม่สะอาดด้วย
ตอนที่ทั้งคู่กำลังวุ่นกับการทำความสะอาด ประตูกระจกที่เปิดค้างไว้ก็มีเสียงรองเท้าส้นสูงกับรองเท้านักเรียนเดินบนพื้นกระเบื้องดังขึ้น
“เอ่อ... ขอถามนิดนะคะ ที่นี่ LY Technology ใช่ไหมคะ”
ประตูมีเสียงคนถามแผ่วเบา
หลินฮวนยืนพิงด้ามไม้ถูพื้นแล้วหันกลับไป เห็นเด็กสาวที่ไปสัมภาษณ์มาจากตลาดนัดแรงงานเมื่อวานยืนอยู่
เด็กสาวผมสั้นหน้ากลมทางซ้ายชื่อโจวเย่ว์ ส่วนอีกคนทางขวาผมยาวสยายและกำแฟ้มเอกสารไว้แนบอกชื่อเฉินเสี่ยวฉี
พวกเธอยืนเหม่อมองสิ่งที่เรียกว่าบริษัทเทคโนโลยี
พื้นที่ออฟฟิศไม่กี่ตารางเมตร มีโต๊ะเก่าที่ดูออกว่ามาจากตลาดมือสองเรียงต่อกันอยู่สิบกว่าตัว ด้านบนมีคอมพิวเตอร์วางอยู่
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือ “พนักงาน” สองคนที่กำลังขัดถูทำความสะอาด
มองจากหน้าตาแล้วดูแดง ๆ หน่อย ๆ เหมือนคนมาจากบ้านนอก
พูดได้เลยว่า LY Technology มีคุณสมบัติครบถ้วนทั้งบริษัทหลอกลวงกับบริษัทกลวง ๆ
หัวใจของเด็กสาวสองคนวูบลงทันที นี่มันบริษัทเทคที่ไหนกัน
“ใช่ นี่แหละ เข้ามาสิ” หลินฮวนวางไม้ถูพื้นพิงมุมห้องแล้วดึงกระดาษทิชชูเช็ดมือ พลางชี้ไปที่โต๊ะสองตัวริมหน้าต่างที่เขาเพิ่งเช็ดเสร็จ “ต่อไปพวกเธอนั่งตรงนั้น”
โจวเย่ว์กับเฉินเสี่ยวฉีหันมองหน้ากัน แววตาเต็มไปด้วยความคลางแคลงกับความระแวง
“เอ่อ... คุณคะ เจ้าของร้านคุณอยู่ไหน” โจวเย่ว์รวบรวมความกล้าถามพลางถอยหลังไปครึ่งก้าว “บริษัทมีพนักงานคนอื่นอีกไหมคะ”
“ฉันก็คือคนที่ไปสัมภาษณ์พวกเธอเมื่อวาน แล้วก็เป็นเจ้าของบริษัทนี่” หลินฮวนเดินไปที่โต๊ะทำงานตัวหน้า เลื่อนเก้าอี้ผู้จัดการออกแล้วนั่งลง ก่อนจะหยิบสัญญาจ้างงานง่าย ๆ ที่เพิ่งพิมพ์เมื่อคืนออกมาจากลิ้นชัก
“อ้าว?!”
เด็กสาวสองคนแสดงท่าตกตะลึง