กำชับหลี่เทียนหมิงกับเฉินหยุนให้ดูแลบริษัทให้ดี เจอเหตุฉุกเฉินก็โทรหาได้เลย หลินฮวนพาพ่อแม่กับพี่สาวขึ้นเครื่องบินไปฮ่องกง
เครื่องลงที่สนามบินเช็กลาปกอกเมื่อไหร่ รถตู้เชิงพาณิชย์ที่เฉินหยุนติดต่อไว้ล่วงหน้าก็รออยู่ที่ปากทางรับผู้โดยสารแล้ว
คนขับสวมถุงมือสีขาว เดินเข้ามาทักทายด้วยภาษาจีนกลางสำเนียงฮ่องกงที่ยังไม่ค่อยคล่อง
พอเห็นว่าลูกค้าเป็นหนุ่มแต่งตัวสบาย ๆ ดูยังไงก็เหมือนเด็กมหา'ลัย คนขับก็ชะงักไปเล็กน้อย
ค่าจ้างเหมารถเที่ยวนี้ไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ รายได้ของคนฮ่องกงนำหน้าจีนแผ่นดินใหญ่มาโดยตลอด ยิ่งเมื่อสิบกว่าปีก่อน ยิ่งต่างกันราวฟ้ากับเหว
ช่วงยุคแปดสิบเก้าสิบ ขับรถบรรทุกในฮ่องกงเดือนหนึ่งก็ได้เงินเดือนห้าหมื่นดอลลาร์ฮ่องกงแล้ว ขณะที่คนงานธรรมดาในแผ่นดินใหญ่ยุคเดียวกัน เงินเดือนทั้งเดือนยังไงก็ไม่เกินสองร้อยหยวน
นี่ไม่ใช่แนวคิดในมิติเดียวกันเลย คนธรรมดาไม่กล้าคิดด้วยซ้ำ
คนขับปกติต้องรับรองแต่พวกมหาเศรษฐีแผ่นดินใหญ่ที่แต่งตัวหรูหรา อ้วนพุงพลุ้ย อย่างหลินฮวนที่อายุน้อยและสุภาพแบบนี้ หายากจริง ๆ
พอจัดการที่พักให้ครอบครัวเรียบร้อย หลินฮวนก็เริ่มงานสำคัญของวันแรก
เขาเดินทางคนเดียวไปที่สำนักงานกฎหมายระดับท็อปสำหรับชาวต่างชาติในย่านเซ็นทรัล
ทนายที่ต้อนรับเขาเตรียมเอกสารหนา ๆ ไว้พร้อมแล้ว หลินฮวนเซ็นสัญญาโอนหุ้นบริษัทเชลล์ในหมู่เกาะบริติชเวอร์จินหลายฉบับ จากนั้นมีทนายติดตามไปที่สำนักงานใหญ่ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ในฮ่องกง เพื่อดำเนินการตรวจสอบสถานะลูกค้า (KYC) สำหรับบัญชีนอกประเทศ