บ้านเกิดของหลินฮวนอยู่ในชนบทของมณฑลฮุย การเดินทางไม่สะดวกนัก รถบัสวิ่งไปตามทางขรุขระ ไปกลับเกือบหมดเวลาไปทั้งวัน
กว่าหลินฮวนจะผลักประตูกระจกของออฟฟิศเข้ามาได้อีกครั้ง ก็เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว
ได้ยินเสียงเคลื่อนไหว หลี่เทียนหมิงจึงเงยหน้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เรียกเขาว่า "พี่ฮวน"
หลินฮวนกวาดตามองไปทั่วออฟฟิศ เสียงกดคีย์บอร์ดยังคงดังขึ้น พนักงานฝ่ายบริการลูกค้าสองสามคนกำลังตอบข้อความของร้านค้าอย่างเป็นระบบ
เขาแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
ในช่วงเริ่มต้นของธุรกิจ ทีมงานที่ทำงานได้อย่างมั่นคงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง
หลี่เทียนหมิงแม้จะเพิ่งอายุสิบแปดปี และไม่เข้าใจเรื่องโค้ดชั้นพื้นฐาน แต่หลังจากผ่านการฝึกฝนในช่วงนี้มา ก็สามารถดูแลงานจัดการพื้นฐานประจำวันและคอยติดตามผลในหลังบ้านได้แล้ว
เพราะท้ายที่สุดก็ไม่ได้มียากอะไร
พี่สาวหลินเสวี่ยกำลังถือไม้ถูพื้นทำความสะอาดทางเดินอยู่
ถึงเธอจะไม่เก่งเรื่องคอมพิวเตอร์ แต่นี่เป็นธุรกิจของน้องชายแท้ๆ เธอจึงใส่ใจมาก พยายามหางานทำให้ได้มากที่สุด
ปกติถ้าพนักงานคนไหนจะเอาน้ำหรือไปรับอาหารที่สั่งมา เธอก็กระตือรือร้นวิ่งไปวิ่งมาคอยช่วย
ถึงจะแก้ปัญหาเรื่องงานโดยตรงไม่ได้ แต่ก็จัดการเรื่องธุรการให้เป็นระเบียบเรียบร้อยดี
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า หลินฮวนก็เดินกลับไปยังออฟฟิศส่วนตัวของตัวเอง ดึงเก้าอี้ออกมานั่งลง
สายเข้าเสนอซื้อกิจการกลางทางด่วนตอนกลางวันนั่น ทำให้เขาคิดอะไรได้เหมือนกัน
ช่องทางการขายในตอนนี้พึ่งพาการตลาดแบบพบปะหน้างานของหลิวอี้ในอี้อูและพื้นที่อื่นๆ เป็นอย่างมาก
ข้อดีของโมเดลนี้คือการได้พูดคุยซึ่งๆ หน้า ทำให้สร้างความเชื่อใจได้ง่าย และมีอัตราการเปลี่ยนเป็นลูกค้าสูงมาก