คืนนั้นหลังจากกลับจากถนนจูเจียง หลินฮวนกับหลี่เทียนหมิงก็ยุ่งหัวหมุนกับการจัดสภาพแวดล้อมของสตูดิโอ
จนกระทั่งบ่ายวันที่สาม เครื่องทั้งหมดถูกปรับแต่งเสร็จเรียบร้อย หลินฮวนเริ่มนั่งอยู่หน้าเครื่องหลักเพื่อจัดการกับโค้ดสถาปัตยกรรมซาสระดับล่าง
ส่วนหลี่เทียนหมิงที่ว่างลง ในที่สุดก็ได้มีโอกาสพักบ้าง หลังจากขออนุญาตหลินฮวนแล้ว เขาก็ได้เวลาหย่อนใจห้าชั่วโมง เล่นเกมสักหน่อย
ดังนั้นหลี่เทียนหมิงจึงปิดสคริปต์ที่กำลังรันอยู่ตัวหนึ่งชั่วคราว จากนั้นก็ล็อกอินเข้า QQ เพราะเขาหลายวันไม่ได้สนใจฟาร์มเถิงสวินของตัวเองเลย
พอดีช่วงนี้เขาใช้ผู้จัดการฟาร์มไปด้วย ตอนนี้หลี่เทียนหมิงอยากรู้ว่าอันดับของเขาอยู่ที่เท่าไหร่
เพิ่งล็อกอินเข้าไป ไอคอนเถิงสวินที่มุมขวาล่างก็กระพริบเป็นบ้า เสียงเตือน "ตี๊ดตี๊ดตี๊ด" ดังไม่หยุด
หลี่เทียนหมิงคลิกดู ปรากฏว่าเป็นข้อความในกลุ่มแชทของห้อง ม.6/2 ทั้งหมด
ข้างในไม่ใช่แค่มีข้อความกล่าวถึงตัวเขาเองเป็นร้อยๆ แต่ยังมีอีกเพียบที่กล่าวถึงหลินฮวน
เขาเลื่อนเมาส์ เปิดดูบันทึกแชทที่อยู่บนสุด
ต้นเรื่องมาจากวันที่ซุนอวี่กับพวกไปซื้อคอมที่ถนนจูเจียงเมื่อวันก่อน
ตอนแรกๆ มีเพื่อนร่วมห้องที่กะว่าจะซื้อคอมหลายคนถามขึ้นว่า:
จางเฉียง พวกนายตามซุนอวี่ไปซื้อคอมมาเป็นไงบ้าง? ถ้าใช้ดีเดี๋ยวฉันไปจัดสักเครื่องที่ร้านอานั่นบ้าง
ถามไปหลายประโยคติดๆ กัน ซุนอวี่ที่ปกติเป็นเด็กเรียนแถวหน้าระดับท็อปของกลุ่ม กลับเงียบผิดปกติ สุดท้ายจางเฉียงทนไม่ไหว ตอบกลับมาประโยคหนึ่ง:
[อย่าพูดถึงเลย เกือบโดนหลอกตาย]
ท่ามกลางการซักไซ้ไม่หยุดหย่อนของเพื่อนๆ จางเฉียงก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่ชั้นสามของถนนจูเจียงวันนั้นแบบใส่สีตีไข่
โดยเฉพาะตอนที่หลินฮวนใช้ศัพท์เทคนิคเพียบๆ ต่อหน้าทุกคนเพื่อจับผิดใบเสนอราคาของ "อาใจดำ" คนนั้น เล่าได้เห็นภาพสุดๆ
ฉับพลันนั้น ในกลุ่มก็ระเบิดความอลหม่าน
[เฮ้ย จริงหรือหลอก? เจ้าของร้านนั่นแม้แต่ญาติยังหลอกเลยนะ?]
[ไม่ใช่ ประเด็นคือหลินฮวนมันเก่งเรื่องพวกนี้มาจากไหน? ปกติฉันจะลงวินโดวส์ใหม่ยังต้องจ่ายสามสิบให้คนอื่นทำให้เลย]