"เอามือเธอออกไป!"
"นอนอะไรนอน! ตัวเธอเองเป็นยังไงไม่รู้หรือไง?"
วั่นหลานหลานมองมือของหลู่เฉิงเฟิงที่วางอยู่บนเอวและสะโพกของตัวเองอย่างรังเกียจ แล้วก็ตบออกไปอย่างหงุดหงิด
สามปีก่อนที่ลู่ซ่งเหวินได้รับบาดเจ็บ วั่นหลานหลานก็อยู่เป็นหม้ายมีสามีเหมือนไม่มีมาสามปีเต็ม!
ดอกไม้ที่ต้องการการรดน้ำหล่อเลี้ยง กำลังอยู่ในวัยที่กระหายใคร่ รสชาตินั้นมีแต่เธอเท่านั้นที่รู้ดีว่ามันทรมานแค่ไหน
การที่พูดอย่างเดียวแต่ไม่ทำแบบนี้ ทำให้วั่นหลานหลานหงุดหงิดมาก!
วั่นหลานหลานหยิบบุหรี่มินต์บนเคาน์เตอร์ขึ้นมาอีกครั้ง ดึงออกมาหนึ่งมวน แล้ว "แป๊ะ" หนึ่งเสียงก็จุดไฟ สูบลึกๆ หนึ่งที พ่นควันออกมาเป็นวง
สง่างามอย่างยิ่ง!
ตอนนี้วั่นหลานหลานใจเต้นไม่เป็นจังหวะ!
ในห้าวันนี้ เธอคิดว่าสามีตายไปแล้ว ถึงขั้นคิดจะยื่นเรื่องขอให้ศาลประกาศการเสียชีวิตแล้ว
แต่ไม่คิดว่าเรื่องราวจะพลิกผันหนึ่งร้อยแปดสิบองศา!
ต่อไปเธอควรจะเผชิญหน้ากับสามีที่กลับมาได้ยังไง?
ถึงแม้เขาจะดูเหมือนอยากจะลุกขึ้นยืนใหม่ แต่จะง่ายขนาดนั้นหรือ?
ครอบครัวตกต่ำ!
อาณาเขตถูกกัดกินจนเหลือเพียงบ่ออาบน้ำใหญ่ร่ำรวยแห่งเดียว!
ลูกน้องก็แทบจะหนีไปหมดแล้ว!
ส่วนหัวหน้าแก๊งอีกสี่คนในองค์กรต่างมีทรัพย์สินมากมาย กองกำลังเข้มแข็ง กำลังรุ่งเรืองสุดขีด โหดร้ายและร้ายกาจ!
สามีขี้แพ้คนนั้นจะไปสู้พวกเขาได้ยังไง?!
มองไม่เห็นอนาคตหรือทางรอดใดๆ เลย!...
บุหรี่มวนแล้วมวนเล่า...
ความทุกข์ใจมากมาย...
กำลังเป็นแบบนี้ เสียงโทรศัพท์บ้านก็ดังขึ้น
วั่นหลานหลานดับบุหรี่ลง แล้วกดปุ่มสปีกเกอร์โฟน
"พี่สะใภ้ บ่ออาบน้ำของเราถูกตำรวจเมืองปิดอายัดแล้วครับ!"
"ช่างนวดหนีกันหมดแล้ว พี่สะใภ้ นี่เป็นทรัพย์สินชิ้นสุดท้ายของบริษัทในเมืองเราแล้วนะครับ!"
จูโยว ผู้จัดการบ้านที่ซื่อสัตย์ที่สุดของตระกูลลู่ รายงานอย่างร้อนรนทางโทรศัพท์
วั่นหลานหลานตัวสั่นเทิ้ม ใบหน้าซีดเผือดในทันที!
ในห้าเขตใหญ่ของกลุ่ม บ้านของตระกูลลู่อยู่ในเขตเมือง
ตอนที่พ่อของลู่ซ่งเหวินยังมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครกล้าแตะต้องอาณาเขตในเมือง
แต่ตั้งแต่ที่ลู่ซ่งเหวินรับช่วงต่อจากพ่อ กลุ่มอิทธิพลต่างๆ ก็พากันมาแย่งธุรกิจของตระกูลลู่
ตอนนี้แม้แต่ทรัพย์สินเพียงชิ้นเดียวก็จะถูกอายัดแล้วงั้นเหรอ?
เกินไปจริงๆ!
วั่นหลานหลานพูดอย่างโกรธจัด: "ฉันจะไปเดี๋ยวนี้! ฉันจะดูซิว่าพวกเขาจะกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง!"
ตอนนี้เอง หลู่เฉิงเฟิงก็พูดขึ้น: "ไปเถอะ ฉันไปกับเธอ"
วั่นหลานหลานมองหลู่เฉิงเฟิงอย่างรังเกียจ: "เธอไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร? เธอก็ไม่ใช่พ่อเธอสักหน่อย!"
หลู่เฉิงเฟิงยิ้ม
กว่าจะทำลายเบาะแสอาชญากรรมทั้งหมดของกลุ่มเฉียงเซิ่งได้ ต้องรีบไต่เต้าขึ้นไปให้เร็วที่สุด ถึงจะมีสิทธิ์มีเสียงพอที่จะเข้าถึงระดับบนของกลุ่มได้!
อยากจะไต่เต้าอย่างรวดเร็ว ก็ต้องมีศัตรูที่แข็งแกร่งเกิดขึ้นมา แล้วก็จัดการมันให้สิ้นซาก!
แบบนี้ถึงจะเหยียบมันเป็นบันได พลิกสถานะในวงการของตัวเองได้ในทีเดียว!
หลู่เฉิงเฟิงมีความรู้สึกว่า คืนนี้เป็นต้นไป บันไดเหยียบต่างๆ จะเริ่มเข้ามาหาแล้ว!
...
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลู่เฉิงเฟิงและวั่นหลานหลานก็มาถึงบ่ออาบน้ำใหญ่ร่ำรวยในเขตเมือง
ในตอนนี้ จางยงกวง ผู้กำกับสถานีตำรวจเขตเมือง กำลังพาลูกน้องติดแผ่นปิดอายัดที่บ่ออาบน้ำ
รถเก๋งสีน้ำเงินจอดที่หน้าบ่ออาบน้ำ หลู่เฉิงเฟิงและวั่นหลานหลานเดินลงจากรถ
"พี่ห้า พี่สะใภ้" จูโยว ผู้จัดการบ่ออาบน้ำที่รออยู่หน้าประตูแล้ว กล่าวอย่างนอบน้อม
วั่นหลานหลานลงจากรถ หยิบบุหรี่มินต์ออกมาตามนิสัย
แป๊ะ!
จูโยวรีบจุดไฟให้วั่นหลานหลานทันที
ส่วนหลู่เฉิงเฟิงก็เงียบๆ มองไปรอบๆ
บ่ออาบน้ำใหญ่อีกสี่แห่งโดยรอบเปิดไฟสว่างไสว ช่างนวดที่แต่งตัวโป๊เดินเข้ากออกกันไม่ขาดสาย
หลู่เฉิงเฟิงรู้จากข้อมูลว่า บ่ออาบน้ำใหญ่ทั้งสี่แห่งนี้เป็นของหัวหน้าแก๊งอีกคนหนึ่งในกลุ่มเปิดขึ้นมา
ธุรกิจรุ่งเรืองมาก!
ไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย!
คืนนี้มีแต่ที่ของตัวเองที่ถูกตรวจ!
นี่แสดงว่าตัวเองถูกเพ่งเล็ง! หรือไม่ก็จางยงกวงคิดว่าเงินที่ส่งให้น้อยไป!
วั่นหลานหลานสูบบุหรี่เข้าหนึ่งที แล้วมองจางยงกวงอย่างเย็นชา
"ผู้กำกับจาง บ่ออาบน้ำใหญ่ร่ำรวยของเราเปิดมาหลายปีแล้วไม่เคยมีเรื่อง ทำไมพูดจะอายัดก็อายัดล่ะ?"
จางยงกวงมองวั่นหลานหลานอย่างเย็นชา แล้วพูดอย่างหยิ่งยโส: "เกี่ยวข้องกับอบายมุข ปฏิบัติตามกฎหมาย"
วั่นหลานหลานโกรธหนักขึ้น: "จางยงกวง อย่ามาเล่นละครกับฉัน! บ่ออาบน้ำนี้เปิดมาสิบปีแล้ว! เธอไม่รู้กฎเกณฑ์ในวงการนี้หรือไง?"
จางยงกวงหัวเราะเย็น: "วั่นหลานหลาน เธอจะเก่งอะไรนักหนา!"
"เธอยังคิดว่าตัวเองเป็นสะใภ้ตระกูลใหญ่หรือไง?"
"พ่อสามีเธอตายไปแล้ว! ไปไกลๆ เลย! อย่าขวางฉันทำงาน!"
"เธอ...!"
กำลังที่วั่นหลานหลานจะระเบิดอารมณ์ หลู่เฉิงเฟิงก็เบียดเข้ามาอยู่ระหว่างคนทั้งสอง แยกทั้งสองคนออกจากกัน
"ผู้กำกับจาง ข้างนอกคนเยอะแยะไม่สะดวก เราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่าไหม?" หลู่เฉิงเฟิงยิ้มพูด
"ฉันจะมีอะไรคุยกับเธอ!" จางยงกวงทำตาเหลือก
เพราะเป็นเวลากลางคืน แสงไฟค่อนข้างมืด คนส่วนใหญ่จึงไม่ทันสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยบนใบหน้าของหลู่เฉิงเฟิง
"ให้เวลาผมห้านาที! รับรองว่าผู้กำกับจะพอใจ! ถ้าไม่พอใจ ผมจะไม่มารบกวนอีกเลย!" หลู่เฉิงเฟิงยิ้มจนหน้าบาน ท่าทางต่ำต้อยมาก
"ได้! ให้เวลาเธอห้านาที! เกินหนึ่งวินาทีก็ไม่ได้!"
จางยงกวงมองหลู่เฉิงเฟิงอย่างรังเกียจ แล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของผู้จัดการบ่ออาบน้ำใหญ่ร่ำรวย
วั่นหลานหลานก็มองหลู่เฉิงเฟิงที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบประแจงอย่างรังเกียจเช่นกัน!
ช่างเป็นครอบครัวที่ตกต่ำจริงๆ!
ถ้าพ่อสามียังอยู่ จะต้องไปก้มหัวให้ผู้กำกับสถานีตำรวจเล็กๆ คนหนึ่งขนาดนี้หรือ?!
...
"ผู้กำกับจาง เชิญทานชา"
ในห้องทำงานของผู้จัดการ หลู่เฉิงเฟิงรินชาถ้วยหนึ่ง แล้วก้มตัวลง ยกส่งให้จางยงกวงด้วยสองมืออย่างนอบน้อม
แต่จางยงกวงสูดจมูกฟุดฟิดอย่างเย็นชา ไม่ยอมรับเลยแม้แต่น้อย
หลู่เฉิงเฟิงได้แต่ยิ้มแห้งๆ วางถ้วยชาไว้ที่ข้างๆ
วั่นหลานหลานจ้องหลู่เฉิงเฟิงอย่างรังเกียจอีกครั้ง
ท่าทางขี้ขลาดไม่มีความสามารถ!
ไม่มีบุคลิกหัวหน้าแก๊งแม้แต่น้อย!
"ผู้กำกับจาง" หลู่เฉิงเฟิงพูด: "ท่านก็คงรู้ ตั้งแต่พ่อผมตาย ตระกูลลู่ของเราถูกหัวหน้าแก๊งคนอื่นๆ ในกลุ่มรังแกมาตลอด"
"บ่ออาบน้ำใหญ่ร่ำรวยแห่งนี้เป็นทรัพย์สินสุดท้ายของผมกับหลานหลานแล้ว"
"หวังว่าผู้กำกับจางจะเมตตา! ไม่อย่างนั้นพวกเราสองสามีภรรยาก็ไม่รู้จะอยู่ยังไงต่อ"
จางยงกวงยิ้มไม่ยิ้มหัว: "กฎหมายจะพูดเรื่องน้ำใจได้ยังไง?"
"ลู่ซ่งเหวิน ฉันแนะนำเธอเถอะ เก็บกวาดพวกโซฟา ทีวี ที่เหลืออยู่ในร้าน ขายได้เท่าไหร่ก็ขายไปเถอะ!"
"ร้านนี้ฉันปิดแน่นอน!"
หลู่เฉิงเฟิงยิ้มพูด: "อย่าเลยน่าผู้กำกับจาง"
"ท่านก็รู้ บ่ออาบน้ำใหญ่ร่ำรวยมีขนาดใหญ่ ทำเลดี เปิดมานาน ลูกค้าประจำเยอะ"
"มีคนอิจฉาแล้วไปแจ้งความก็เป็นเรื่องปกติ"
"ท่านว่าแบบนี้ดีไหม ท่านกำหนดราคามา ผมจะให้เท่าที่ท่านบอก"
จางยงกวงพูดเสียงเรียบ: "นี่ไม่ใช่ปัญหาน้อยมากหรือมาก นี่เป็นเรื่องหลักการ วันนี้ต้องอายัด! ใครมาขวางก็ไม่มีประโยชน์"
"โอ้? หนักแน่นขนาดนี้เลยเหรอ?" ในแว่นตากรอบทองของหลู่เฉิงเฟิงมีประกายบางอย่างที่แทบจะมองไม่เห็นวาบขึ้น!
"อื้อ!" จางยงกวงจ้องหลู่เฉิงเฟิงอย่างดูถูก
"เชี่ย... ไปๆ มาๆ เพราะคนอื่นให้มากกว่ากันใช่ไหม?" น้ำเสียงของหลู่เฉิงเฟิงพลิกผันเย็นชาในทันที!
เอวก็ยืดตรง!
รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายไป!
วั่นหลานหลานหันไปมองหลู่เฉิงเฟิงทันที!
จางยงกวงชะงักไป...
กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกอย่างแรง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเขินอายทันที...
จากนั้นก็กลายเป็นโกรธจนหน้าดำหน้าแดง...
หลู่เฉิงเฟิงพอเห็นสีหน้าของจางยงกวง ก็รู้ว่าตัวเองเดาถูก!
จางยงกวงพูดอย่างเดือดดาล: "ลู่ซ่งเหวิน! เธอรู้ไหมว่าเธอกำลังพูดอะไรอยู่!"
"ฉันทำตามกฎหมาย! เธอควรให้ความร่วมมือ! ไม่อย่างนั้นวันนี้ฉันจับเธอได้จริงๆ นะ!"
"อะไรกัน! กล้ามาพูดจาไร้สาระกับฉัน!"
"รีบปิดร้านแล้วไปให้พ้น! เขตเมืองไม่มีทางหากินให้เธอสองคน!"
จางยงกวงพูดจบ ก็หมุนตัวเตรียมจะออกจากห้องทำงาน
"ผู้กำกับจาง คุยกันอีกหน่อยสิ" ข้างหลัง จางยงกวงได้ยินเสียงหัวเราะเย็นของหลู่เฉิงเฟิง
"ไปให้พ้น! เธอเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้เงอะงะ จะมีสิทธิ์อะไรมาคุยกับฉัน!" จางยงกวงเอามือไพล่หลัง ถุยน้ำลายลงพื้น!
หลู่เฉิงเฟิงถอนหายใจ ลูบคาง แล้วจู่ๆ ก็หยิบที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมา!
วิ่งตามไปกระหน่ำฟาดที่ท้ายทอยของจางยงกวงอย่างแรง!
ปัง!
เลือดไหลทะลักออกมาทันที!
ร่างอ้วนใหญ่โตของจางยงกวงร่วงลงกับพื้นเสียงดังตุบ!
ข้างๆ วั่นหลานหลานเบิกตากว้างด้วยความตกใจ...