"ผู้อาวุโสเฉาซู่ ศิลาจารึกวัดรากวิญญาณแตกแล้ว เจ้าจงเดินทางไปที่สมาคมการค้าว่านเป่า จัดซื้อศิลาจารึกวัดรากวิญญาณก้อนใหม่กลับมา"
"จงจำไว้ ต้องใหญ่ ให้เหมือนกับศิลาจารึกวัดรากวิญญาณก่อนหน้านี้ สำนักเทียนเสวียนอู่ไม่ขาดแคลนเงินเล็กน้อยนี่!"
ปฐมบรรพชนเทียนเสวียนเตือนอีกประโยค
ได้ยินดังนั้น เฉาซู่พลันสีหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม
หากเป็นยามปกติ งานจัดซื้อสิ่งของเช่นนี้ นับว่าเป็นงานดีมีผลประโยชน์แอบแฝงอย่างแน่นอน
แต่การออกไปข้างนอกในเวลานี้
หากโชคร้ายก็จะพุ่งเข้าชนปากกระบอกปืนของลัทธิเสวียนหมิงเข้าให้
เมื่อถึงเวลา ศิลาจารึกวัดรากวิญญาณยังไม่ได้ซื้อกลับมา ชีวิตน้อยๆ ก็คงไม่รอด
เฉาซู่พลันทำให้เส้นชีพจรหัวใจตนเองบาดเจ็บสามเส้น จากนั้นจึงคุกเข่าลง
"ท่านบรรพชน ข้าเพิ่งถูกคลื่นพลังที่หลงเหลือจากการต่อสู้ระหว่างบรรพชนทั้งหลายกับเจ้าสำนักลัทธิมารสะเทือนจนบาดเจ็บ เกรงว่าไม่เหมาะจะเดินทางไกล"
"ข้ายินดีอยู่ที่สำนักเพื่อคุ้มครองกายให้คุณหนูเมิ่งเยียน ช่วยนางหลอมรวมยาวิเศษเก้าทวาร"
"นอกจากนี้ โดยส่วนตัวแล้ว ข้าขอแนะนำให้ผู้อาวุโสหลิวชิงเฟิงเดินทางไปเมืองฮวงกู่"
"เขายังหนุ่มแน่นมีพละกำลัง ย่อมสามารถนำศิลาจารึกวัดรากวิญญาณก้อนใหม่กลับมาให้สำนักเราได้อย่างแน่นอน"
"...."
หลิวชิงเฟิงมึนงงไปทั้งหน้า อยู่ดีๆ ทำไมถึงโยงมาเกี่ยวกับเขาได้
ปฐมบรรพชนเทียนเสวียนพลันมองเฉาซู่อย่างไม่พอใจ แต่ก็พบว่าเขามีบาดแผลอยู่จริง
แม้จะเข้าใจได้ แต่ปฐมบรรพชนเทียนเสวียนก็ไม่ชอบคนขี้ขลาดกลัวตายอย่างเฉาซู่เอามากๆ
"ผู้อาวุโสหลิว?"
ปฐมบรรพชนเทียนเสวียนมองไปที่หลิวชิงเฟิง
"ยินดีรับใช้สำนัก ตายหมื่นครั้งก็ไม่ปฏิเสธ!"
หลิวชิงเฟิงยืดตัวตรง
"ดีมาก สำนักเทียนเสวียนอู่ของข้าก็ยังมีคนเลือดร้อนอยู่บ้าง"
"เมื่อเรื่องสำเร็จแล้ว เงินเดือนของเจ้าจะได้รับตามมาตรฐานของผู้อาวุโสสำนักใน"
เมื่อกล่าวจบ ปฐมบรรพชนเทียนเสวียนก็พาจ้าวอู๋จี๋ที่สลบด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสพุ่งตรงไปยังส่วนลึกของสำนักเทียนเสวียนอู่
"ทุกคนจงฟังให้ดี"
เฉาซู่ขึ้นไปบนแท่นสูง มองไปที่ศิษย์หลายร้อยคนที่ผ่านการทดสอบเข้าสำนัก