“ฮ่าฮ่า สองคนตรวจวัดรากวิญญาณ แท่นศิลาวัดรากแตก แต่สำนักเทียนเสวียนอู่กลับรับแค่คนเดียว”
“ดูท่าที่สำนักเทียนเสวียนอู่ตกต่ำลงรุ่นแล้วรุ่นเล่า คงใช่เรื่องไร้เหตุผล”
“เมื่อเป็นเช่นนั้น งั้นลัทธิเสวียนหมิงของข้าก็จะรับอีกคนหนึ่งเอง”
มังกรอสูรที่เปลวเพลิงดำมืดพัวพันทั่วร่าง บิดกายขนาดมหึมาดั่งเทือกเขาบินมา
ไอมารดำทะมึนคลุ้งคลุ้งบนร่าง ทำให้ฟากฟ้าครึ่งหนึ่งพลันมืดมิด
มังกรมารเพลิงหลี!
สิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงที่ทัดเทียมได้กับยอดจอมยุทธ์!
แต่บนหัวของมังกรมารเพลิงหลีตัวนี้ มีบุรุษลึกลับในชุดคลุมดำ สวมหน้ากากปีศาจยืนเอามือไพล่หลัง
เขาเพียงยืนสงบบนหัวมังกรมารเพลิงหลี ร่างไร้คลื่นปราณแม้สักนิด แต่กลับดึงดูดสายตาทั่วทั้งลานในชั่วพริบตา
ก็เพราะดวงตาคู่นั้นใต้หน้ากากปีศาจ
ดวงตาคู่นี้...เป็นดวงตาเช่นไร?
ไร้รูม่านตา ดำข้นดั่งหมึก ดุจหลุมดำสองหลุม เพียงแค่มองดูแวบเดียว วิญญาณก็คล้ายจะจมหาย
“นั่นคือผู้นำลัทธิเสวียนหมิง เป่ยหมิงเย่!”
ผู้คนในสำนักเทียนเสวียนอู่พากันสะดุ้ง!
กระทั่งจ้าวอู๋จี๋ที่กำลังจะจากไป ก็พลันเกร็งกายไปทั้งร่าง!
แต่ทันใดนั้น!
“ท่านผู้ทรงพิษทั้งห้า กุ่ยเจี้ยนโฉว…”
“พญาอินทรีเจ็ดนิ้ว โหยวหมีวับ…”
“จอมมารเก้ามหาเภท ถูจิ่นเฉิง…”
“ยักษิณีหน้าหยก จีเชียนโหรว…”
“มาคำนับ!”
ทั่วทั้งท้องนภา มืดหม่นลงในเสี้ยววินาที!
ไอมารคลุ้มคลั่งพลุ่งพล่าน นอกสำนักเทียนเสวียนอู่ราวกับจะแปรเปลี่ยนเป็นแดนมาร!
“ไม่ดี ผู้พิทักษ์ทั้งสี่แห่งลัทธิเสวียนหมิงก็มาด้วย!”
“ข้าศึกโจมตี ข้าศึกโจมตี!”
ทั่วทั้งสำนักเทียนเสวียนอู่เดือดพล่านดั่งเผชิญข้าศึกใหญ่!
“เป่ยหมิงเย่ ลัทธิเสวียนหมิงคิดจะเปิดศึกเต็มพิกัดกับสำนักเทียนเสวียนอู่ของข้ารึ?”
จ้าวอู๋จี๋ชายเสื้อคลุมพองลม แสงเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิมแผ่ซ่านทั่วร่าง
“เปิดศึกเต็มพิกัด? ให้คนที่ตัดสินใจได้ออกมาพูด!”