“เป็นอะไรเหรอ”
“ควบคุมปริมาณเที่ยวบิน เขาเพิ่งออกบินตรงเวลา ช่วงห่างก็ถูกขยายออกทันที ตอนนี้เที่ยวบินขาออกต่อคิวกันเป็นสิบลำแล้ว ต้องล่าช้ากันหมด”
เสียวหรงเพิ่งลงจากหอบังคับการบินได้ห้านาที วันนี้หลี่ฝู่เจิงโชคดีจริง ๆ เขาเพิ่งบินออกไป สนามบินก็ได้รับแจ้งเรื่องการฝึกของกองทัพอากาศ แถมเส้นทางบินยังมีสภาพอากาศไม่ดี จึงจำเป็นต้องเริ่มใช้มาตรการควบคุมปริมาณเที่ยวบิน
แม้เสียวหรงจะชอบพูดเล่นว่าจะช่วยอำนวยความสะดวกให้หลี่ฝู่เจิง แต่จะบังเอิญขนาดนั้นได้อย่างไร ถึงกับต้องเจอเที่ยวบินของเขาพอดี ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้จัดสรรอย่างไรก็ต้องเป็นไปตามระเบียบ ไม่มีทางจัดการให้เขาตามใจได้
ที่จริงแล้วทั้งคู่ไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจนัก
พอเมิ่งลี้เยว่รู้ว่าหลี่ฝู่เจิงออกบินตรงเวลา อารมณ์ก็ดีขึ้นมาก “งั้นวันนี้เขาก็กลับมากินมื้อเย็นกับฉันได้ตรงเวลาสินะ”
เสียวหรงส่งรูปมาให้เธออีกใบ “เห็นไหม เที่ยวบินล่าช้ากันตั้งเยอะ”
เมิ่งลี้เยว่เป็นคนช่างสังเกต เธอเปิดรูปขึ้นมาแก้ไขแล้ววงเที่ยวบินแถวหนึ่ง “เที่ยวบินนี้ไม่ใช่ว่ากำลังต่อคิวรอขึ้นบินอยู่แล้วเหรอ”
“พูดอะไรน่ะ นี่ซี919เชียวนะ”
นอกจากผู้ใช้งานพิเศษบางรายแล้ว สนามบินจะให้สิทธิ์ซี919ออกบินก่อนเมื่ออยู่ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน ทั้งยังได้รับการยกเว้นจากมาตรการควบคุมปริมาณเที่ยวบินในระดับสูงสุดด้วย
เครื่องบินที่ผลิตในประเทศ ช่วงเริ่มต้นก็ต้องได้รับการสนับสนุนด้านทรัพยากรมากกว่าปกติ
เมิ่งลี้เยว่เข้าใจเรื่องนี้ดี เธอทอดถอนใจ “หวังว่าเขาจะได้บินเร็ว ๆ นะ”
“สายการบินจงหนานไม่ใช่ว่ามีนักบินกลุ่มหนึ่งเข้ารับการฝึกเปลี่ยนแบบเครื่องบินแล้วเหรอ”