เผยหวยโจวมองท่าทางของหญิงสาวแล้วใจก็อ่อนยวบ
“ที่รัก หายโกรธแล้วนะ โอเคไหม?”
“นอกจากเรื่องที่ไม่ให้เราแยกจากกันแล้ว คุณอยากให้ฉันทำอะไร ฉันก็จะทำตามหมด”
เวินเนี่ยนยกสองมือคล้องคอเผยหวยโจว ก่อนเอ่ยเสียงเบา “ต่อไปอย่าทำแบบนี้ในโรงเรียนอีกเลยนะ ฉันกลัวจริง ๆ”
ในตอนที่หญิงสาวคิดว่าเขาคงปฏิเสธ เผยหวยโจวก็เอ่ยขึ้น
“ได้ ตามใจที่รักเลย”
เวินเนี่ยนจ้องเขาตาเป็นประกาย แต่ยังไม่ทันได้ดีใจ ประโยคถัดมาของเผยหวยโจวก็ทำให้หญิงสาวห่อเหี่ยวลงทันที
“เลิกเรียนแล้ว ไปที่ห้องฉัน”
เผยหวยโจวเห็นสีหน้าของหญิงสาวก็อดขำไม่ได้ เขาบีบแก้มเธอเบา ๆ “ถ้าวันไหนไม่ได้อยู่กับที่รัก ฉันคงเสียใจแย่”
“อย่าใจร้ายกับฉันขนาดนั้นได้ไหม?”
พูดจบ เขาก็โน้มลงจุมพิตริมฝีปากของเวินเนี่ยนอย่างอ่อนโยน ลิ้มรสอย่างละเมียดละไม
เมื่อสัมผัสได้ว่าหญิงสาวตอบรับ เขาก็อุ้มเธอขึ้นแล้วพาเข้าไปในห้องนอนด้านใน
คราวนี้ ประตูถูกล็อกแล้ว
......
โลกนี้เวินเนี่ยนกินจนอิ่มเอมใจ
โชคชะตาของพระเอกทั้งสองไหลมาให้เธอช่วงชิงอย่างไม่ขาดสาย เธอหรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ
อีกด้านหนึ่ง ซูหร่วนมองค่าความหวั่นไหวที่ลดลงจนเหลือ 0% แล้วกำชายเสื้อไว้แน่นอย่างกระวนกระวาย
ตกลงเป็นใครกัน... ทำไมค่าความหวั่นไหวของเผยหวยโจวถึงกลายเป็น 0% ไปด้วย?
【โฮสต์ ขอเตือนหน่อยนะ ถ้าทำภารกิจไม่สำเร็จ คุณจะต้องอยู่ในโลกนี้ไปตลอด】ระบบช่วงชิงเองก็กำลังทบทวนอยู่เช่นกัน ว่าทำไมครั้งนี้ถึงจะล้มเหลวอีกแล้ว?
โฮสต์คนก่อน ๆ ทำภารกิจสำเร็จ 100% กันทั้งนั้น!