เมื่อเห็นองค์หญิงใหญ่เจาหลินกริ้วขึ้นมา ฮูหยินน้อยสกุลเฮ่อไหนเลยจะกล้าเอ่ยนามคนอีก นางขาอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่
“ในนครหนิงอัน คนที่ถูกเรียกว่าลูกพี่ลูกน้องมีอยู่ไม่กี่คน นอกจากคุณชายสองคนแห่งตระกูลเฮ่อ บุตรชายคนโตเฮ่ออวิ๋นไปอยู่สำนักศึกษาหลวงตั้งแต่ปีก่อน ส่วนบุตรชายคนรองเฮ่อหรานเคยไปตระกูลกู้หลายครั้ง” ลู่อิ๋งเอ่ยเตือน
เมื่อได้ยินว่าสืบสาวไปถึงตระกูลเฮ่อ เรื่องราวยิ่งบานปลาย ฮูหยินน้อยสกุลเฮ่อก็ลนลาน รีบแก้ตัวว่า “บางทีเหลียนอี้สาวใช้ชั้นต่ำผู้นี้อาจพูดจาเหลวไหล เรื่องนี้ให้ตระกูลกู้ตรวจสอบอีกครั้ง...”
ลู่อิ๋งกล่าวขัดขึ้นแล้วถามต่อ “เหลียนอี้เป็นเพียงสาวใช้ เหตุใดต้องพูดจาเหลวไหล? แล้วเหตุใดจึงเปลี่ยนดวงชะตาตามวันเดือนปีเกิดของหลางเอ๋อร์ให้กลายเป็นดวงกินญาติ ทั้งยังจงใจใส่ชื่อเสียงวาสนารุ่งเรืองมั่งคั่งให้กู้จิงฮวา?”
สาวใช้คนหนึ่ง หากไม่มีผู้ใดสั่ง จะเปลี่ยนดวงชะตาตามวันเดือนปีเกิดได้อย่างไร?
บุตรสาวเลี้ยงถูกใส่ร้ายให้มีชื่อเสีย ส่วนบุตรสาวแท้ ๆ กลับได้ชื่อเสียงดีงาม
คำกล่าวใส่ร้ายและหยามหยันเมื่อครู่ พลิกผันกลับตาลปัตรไปหมดแล้ว
ยามนี้ยังบีบให้กู้หมิงหลางชนเสาอีก สิ่งที่ตระกูลกู้ทำในวันนี้ก่อโทสะต่อผู้คนไปทั่วแล้ว
ฮูหยินน้อยสกุลเฮ่ออ้ำอึ้งจนแก้ตัวไม่ออก
ลู่อิ๋งหันไปกล่าวกับองค์หญิงใหญ่เจาหลินว่า “เสด็จแม่ ตระกูลเฮ่อยังมิได้ออกหน้า เรื่องนี้จึงยังไม่เอาความ แต่ตระกูลกู้บุกเข้าจวนองค์หญิงใหญ่ถึงสองครั้ง กลับขาวเป็นดำ ใส่ร้ายหลางเอ๋อร์ หากไม่ลงโทษอย่างหนัก วันหน้าตระกูลกู้ใส่ความผู้อื่นอีก จวนองค์หญิงใหญ่จะเอาหน้าไปไว้ที่ใด?”
องค์หญิงใหญ่เจาหลินขุ่นเคืองตระกูลกู้อยู่ก่อนแล้ว ไหนเลยจะยอมให้ผู้ใดเหยียบย่ำเกียรติของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า สีหน้าจึงเคร่งขรึม ก่อนออกคำสั่งว่า “คนมา! ลากฮูหยินผู้เฒ่ากู้กับฮูหยินน้อยสกุลเฮ่อออกไป ข้าจะให้ทุกคนได้เห็นว่าพวกเจ้าสองคนประพฤติตนเป็นผู้อาวุโสเช่นไร!”