# บทที่ 2 ท่านอู่ข้าจดจำไว้แล้ว
อวี๋ลิ่งกำลังสั่งสมกำลัง
การสั่งสมกำลังครั้งนี้ไม่ใช่การเล่นเล็กเล่นน้อยอีกต่อไป แต่เป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายที่ทุ่มเทอย่างเต็มกำลัง
อวี๋ลิ่งรู้ว่าร่างกายของจูโหยวเซี่ยวไม่สู้ดีนัก ซูหวายจิ่นแอบบอกอวี๋ลิ่ง
หากฝืนผ่านปีนี้ไปได้ ปีหน้าก็อาจเป็นปีสุดท้ายในชีวิตของเขา
เตียงมีไว้สำหรับพักผ่อน ไม่ใช่สำหรับนอนแช่นานๆ
"คัมภีร์หวงตี้เน่ยจิง" ก็ว่าไว้ "นอนนานทำร้ายปราณ"!
สุภาษิต "บานพับประตูไม่ถูกหนอนเจาะ น้ำไหลไม่เน่าเหม็น" ก็เป็นเหตุผลเดียวกัน
ซูหวายจิ่นบอกว่า ตอนนี้ฮ่องเต้กลายเป็นแอ่งน้ำที่ไม่ไหลเวียน ทุกคนรู้ว่าพระองค์ไม่ดีแล้ว แต่ไม่มีใครพูด
ขุนนางทั้งหมดต่างเตรียมการเงียบๆ ล้วนแต่รอให้พระองค์สวรรคต!
เหมือนกับที่รอคอยองค์จักรพรรดิกวงจงในคราวนั้น ยาอายุวัฒนะก็เตรียมพร้อมแล้ว!
เพราะความวุ่นวายกำลังจะมา งานเลี้ยงฉลองอันมโหฬารระลอกใหม่กำลังจะมา!
ตำแหน่งของจูโหยวเซี่ยวอันตรายเกินไป
พิษที่พระองค์ได้รับนั้นแท้จริงแล้วไม่ลึกซึ้ง แต่พระองค์ไม่มีโอกาสได้พักฟื้น ขุนนางก็มิต้องการให้ฮ่องเต้ได้พักฟื้น หากแต่กำลังบั่นทอนพระองค์
ฮ่องเต้ต้องการกุมอำนาจมิใช่หรือ ก็มอบอำนาจให้พระองค์
ฎีกาถาโถมราวกับคลื่นสึนามิ เนื้อหาในฎีกาซับซ้อนยิ่งกว่าข้อสอบเคอจวี่ เสียทั้งแรงกายแรงใจ
ไม่ต้องพูดถึงร่างกายที่ไม่สบาย ต่อให้คนร่างกายสมบูรณ์ก็ต้านทานไม่ไหว
ฎีกาเหล่านี้ เดิมทีควรจะนำเสนอผ่านหลิ่วเคอจี่ซื่อจงและอวี้สื่อ
เพราะหลิ่วเคอจี่ซื่อจงและอวี้สื่อมีอำนาจอิสระในการตรวจสอบ
หลิ่วเคอจี่ซื่อจงและเจียนฉาอวี้สื่อคือ "เคอเต้ากวน" ในระบบตรวจสอบ ขึ้นตรงต่อฮ่องเต้โดยตรง
พวกเขาตรวจสอบหกกระทรวงโดยเฉพาะ ปฏิบัติงานอย่างเป็นอิสระ
แม้ยศขุนนางจะต่ำ แต่อำนาจมหาศาล สามารถตีกลับราชโองการที่ไม่เหมาะสมหรือเอกสารที่ผิดกฎระเบียบได้โดยตรง
พวกเขาสามารถตรวจสอบเน่ยเก๋อได้ แม้กระทั่งถวายคำตักเตือนต่อฮ่องเต้ได้
แม้จะหนีไม่พ้นการแย่งชิงอำนาจและผลประโยชน์.......
แต่ต่อให้เป็นการแย่งชิงอำนาจผลประโยชน์ก็ยังมีประโยชน์