# บทที่ 68 ร่างเลือนราง
"ภักดีต่อองค์จักรพรรดิ ปราบกบฏ ชำระล้างคนชั่วข้างกาย... นั่นสิถึงจะน่าสนใจ!"
เพิ่งกลับมาถึง กระบวนการชำระล้างมลทินที่จำเป็นยังถูกละทิ้งไปเสียดื้อๆ เฉียนเชียนอี้กำลังง่วนอยู่กับการเขมือบเป็ดย่าง
ท่าทางการกินที่โอหังไม่เลือกอาหารของเขานี้ อวี๋ลิ่งเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
ปกติแล้ว การกินข้าวของเขาเฉียนเชียนอี้ล้วนเคี้ยวช้าๆ กลืนเนิบๆ
หากมีนัดหมายกับผู้ใด เขาจะไม่กินกระเทียมและหัวหอม เพราะเกรงว่าผู้อื่นจะทนกลิ่นไม่ได้
ยามกินข้าวจะไม่พูดจากัน ต้องรอให้อาหารในปากกลืนลงคอหมดก่อนจึงจะเอ่ยวาจา
กฎ "กินไม่พูด" บรรดาผู้คงแก่เรียนต่างเงียบงันปฏิบัติตามยามออกแขก
"สามหมื่นนาย เจ้าไม่กลัวบ้างหรือ?"
อวี๋ลิ่งไม่ได้เอ่ยปาก ว่องไวฝานเป็ดย่างชิ้นหนาส่งเข้าปากเซียวอู่อย่างเงียบๆ
เห็นเซียวอู่ดีใจจนหยีตาหายเข้าไปในเบ้า
อวี๋ลิ่งก็รีบฝานชิ้นบางเฉียบอีกคำหนึ่ง ป้อนให้เฉียนเชียนอี้ด้วยตัวเอง
อวี๋ลิ่งไม่กังวลต่อกำลังพลสามหมื่นนี้
ในวินาทีที่รู้ข่าวว่าทัพใหญ่เหลียวตงออกศึก เซี่ยเทียนที่เฝ้าด่านจวียงกวนมาตลอดก็นำกำลังหกพันนายมุ่งหน้าไปยังจี้โจวแล้ว
หากพวกมันอาจหาญนัก อวี๋ลิ่งก็อาจหาญตัดเสบียง
ซูหวายจิ่นพรุ่งนี้ก็จะพาเฮ่อเฉินหย่วนเดินทางไปยังกองเทียนจิน พอพ้นฤดูหนาว กองเรือรบลำหนึ่งจะปรากฏเหนือผืนทะเล
พ่อค้าทางทะเลร้ายกาจเพียงใด อวี๋ลิ่งยอมรับ
แต่รากเหง้าพวกมันกลับอยู่บนบก หนี... อวี๋ลิ่งไม่เชื่อว่าพวกมันจะหนีไปได้
"ในเมืองหลวงตายไปเท่าไร?"
"ขุนนางขั้นเจ็ดร้อยหกสิบสามคน ขั้นหกเจ็ดสิบแปดคน ขั้นห้าสามสิบสองคน จิ่นอีเว่ยฝ่ายตระกูลซูถูกกวาดล้างนองเลือด ตระกูลเถียนเหลือเพียงเถียนเอ่อร์เกิง ตระกูลสวี่เหลือเพียงสวี่เสี่ยนฉุน"
มือของเสี่ยวอ้ายที่กำลังง่วนต้มซุปเป็ดอยู่สะดุ้งอย่างแรง
เฉียนเชียนอี้กลืนอาหารในปากลงคอ ค่อยๆ ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง
เสี่ยวอ้ายไม่ได้ไปเหลียวตง หลังจากทัพใหญ่เคลื่อนพลออกไป นางก็อยู่ที่ด่านจวียงกวนมาตลอด ง่วนอยู่กับการแต่งเพลงและสอนคน "ร้องเพลง"
นางเป็นคนใจกล้า อุปนิสัยโผงผาง ชอบทำสิ่งเหล่านี้