# บทที่ 91 ยอดคนมารวมพล
คนแซ่หม่า ที่ถานปั๋วฉางตรวจสอบไม่พบนั้นมีชื่อว่า หม่า ซื่อหลง
ที่ตรวจสอบไม่พบหาใช่เพราะความสามารถของถานปั๋วฉางไม่พอ ทว่าเป็นเพราะหม่า ซื่อหลง ผู้นี้มีสถานะเป็นผู้รอรับโทษทัณฑ์
ดังนั้นในชั่วขณะหนึ่งจึงตรวจสอบไม่พบ
หม่า ซื่อหลง ที่เส้นทางชีวิตเคยราบรื่นมาโดยตลอด เวลานี้กลับใช้ชีวิตอย่างไม่สู้ดีนัก
ความพ่ายแพ้ยับเยินในศึกหลิวเหอ ทำให้ซุนเฉิงจงจำต้องลาออกจากตำแหน่ง
การที่หม่า ซื่อหลง ได้ครอบครองกระบี่อาญาสิทธิ์, ได้กลายเป็นบุคคลหมายเลขสองแห่งซานไห่กวน, ได้กุมอำนาจกองทัพและกำลังพลมหาศาล...
ทั้งหมดนี้ล้วนมาจากความโปรดปรานที่ซุนเฉิงจงประทานให้
เมื่อซุนเฉิงจงจากไป ปิงปู้ซั่งซู เกาตี้ ก็ขึ้นเป็นตูซือ
เกาตี้ มิได้รังเกียจเดียดฉันท์ หม่า ซื่อหลง เขาเห็นว่าชัยชนะและความปราชัยย่อมเป็นเรื่องธรรมดาของทหาร
แต่ สวี่ ยื่อจิ่ว เจ้าหน้าที่ฝ่ายยุทธการ ผู้เพิ่งเข้ารับตำแหน่งหาได้คิดเช่นนั้นไม่ เขาถวายฎีกากล่าวโจมตี หม่า ซื่อหลง อย่างเอาเป็นเอาตาย
เขากล่าวว่า หม่า ซื่อหลง เป็นเพียงผู้มีรูปโฉมภายนอกงดงาม หาควรค่าแก่การเป็นจ่งปิงไม่
หม่า ซื่อหลง เองก็เด็ดขาดกล้าหาญ ชิงกลับลำเข้าฝ่ายพรรคขันทีเพื่อตอบโต้
สุดท้าย สวี่ ยื่อจิ่ว หาได้โค่น หม่า ซื่อหลง ได้ไม่ หากแต่กลับทำตนเองถูกปลดจากตำแหน่งขุนนาง
ในฤดูหนาวปีนี้ หม่า ซื่อหลง อ้างอาการป่วยลาออกจากราชการ
ด้านการศึก หม่า ซื่อหลง ไร้ซึ่งความสามารถ ทว่าการเอาตัวรอดในราชสำนัก หม่า ซื่อหลง ล้วนมีฝีมือเป็นเลิศ
ความพ่ายแพ้ยับเยินในศึกหลิวเหอคือสิ่งที่เขาก่อ, การพ้นจากตำแหน่งของซุนเฉิงจงก็คือสิ่งที่เขาก่อ...
ผลลัพธ์คือเขาสามารถถอยตัวออกมาได้อย่างปลอดภัย ไร้เรื่องราวอันใดแม้แต่น้อย
หากคิดคำนวณอย่างละเอียดแล้ว แท้จริงเขาไม่ต้องสูญเสียสิ่งใดเลย
เพราะเดิมทีเขาประจำการเป็นนายกองกลางภายใต้สวินฝู่ผู้หนึ่ง ตำแหน่งนายกองกลางของเขา หาใช่ขุนนางระดับชั้นตามระบบราชการของราชสำนัก หากแต่เป็นตำแหน่งที่ได้รับมอบหมายตามภารกิจ
พูดอย่างตรงไปตรงมาก็คือ หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย
แต่ถึงกระนั้น หากเอ่ยกันตามตรง หม่า ซื่อหลง ช่างเป็นบุรุษรูปงามโดยแท้