หญิงชราหลี่ทำหน้าตาไม่ถูก เจ็บใจจนหน้าร้อนผ่าว เดินกลับบ้านไปทั้งอย่างนั้น
ระหว่างทาง ใบหน้าแก่ๆ ของนางนั้นซีดไปแล้วก็คล้ำมา ฟันกัดกันดังกรอดๆ
ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ตัวเองยังไงก็เป็นคนแกร่งประจำหมู่บ้านชิงเหอ มาวันนี้กลับถูกเด็กน้อยคนหนึ่งทำเอาหน้าตาไม่รอด
“นังแพศยาต่ำทราม กล้าทำให้ข้าเสียหน้า!” นางลูบแก้มที่ยังร้อนผ่าว ดวงตาเหมือนอาบยาพิษ “ไม่ให้ข้าดู ยังไงก็ต้องซื้อของดีๆ ที่ห้ามใครเห็นมาสินะ...หึ รอไปเถอะ ข้าจัดการเจ้าไม่ได้ ก็ต้องมีคนจัดการเจ้าได้”
นางหันหลังตรงไปที่ตระกูลหลินทันที ตัวนางเสียหน้าไม่เป็นไร ขอแค่เอาไฟไปจุดที่ฮูหยินผู้เฒ่าสกุลหลินเท่านั้น ก็จะมีเรื่องสนุกให้ดู
นังแพศยาต่ำทราม ดูซิว่าท่านย่าของเจ้าจะจัดการเจ้ายังไง
“พี่ใหญ่—อยู่บ้านหรือเปล่า?” ยังไม่ทันก้าวเท้าเข้ารั้ว เสียงของนางหลี่ก็ดังขึ้นก่อนแล้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแทบรอไม่ไหว