อย่าดูแคลนคนชรา หนึ่งเหรียญทองแดงแลกพลังฝึกปรือหนึ่งปี

ตอนที่ 42 หนึ่งร้อยยี่สิบล้านปี

8 นาที· 1.8K คำ

ภายในหออู๋หยวน

แสงสลัวราง

หลี่ชิงซานยืนอยู่เบื้องหน้ากองภูเขาทองคำและเงินที่เปล่งประกายเย้ายวน

ตั๋วเงินแปดหมื่นตำลึง

ทองแท่งสี่ร้อยตำลึง

นี่คงเป็นทรัพย์สมบัติที่แก๊งหมาป่าสวรรค์สะสมมานานนับสิบปี บัดนี้ทั้งหมดกองอยู่แทบเท้าเขา

หลี่ชิงซานสูดลมหายใจลึก ก่อนก้มตัวลง

วางมือลงบนกองเงินทอง

“เติมพลัง”

เพียงขยับความคิด

หึ่ง!

ทางช้างเผือกสีเงินอันเจิดจ้าพลันระเบิดขึ้นบนจอรับภาพตรงหน้าหลี่ชิงซาน

กองเงินทองที่กองสูงดุจภูเขา

ทันทีที่ฝ่ามือของหลี่ชิงซานสัมผัส ก็ละลายหายไปราวหิมะต้องแสง แปรเปลี่ยนเป็นประกายดาวนับไม่ถ้วน ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา

เงินแท่งแล้วแท่งเล่าหายวับไปในอากาศ

ทองแท่งทีละแท่งสลายเป็นความว่างเปล่า

แม้แต่ตั๋วเงินปึกหนาที่เหลืออยู่ ก็ถูกเปลวเพลิงไร้รูปร่างกลืนกิน ไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน

แผงระบบสีฟ้าอ่อนตรงหน้าหลี่ชิงซานเริ่มขยับ!

ตัวเลขเปลี่ยนแปลงรวดเร็วราวน้ำตก

ก่อนจะหยุดนิ่งในที่สุด

[วิชา: ฝ่ามือหมาป่าสวรรค์คำรามจันทร์ (0 ปี), หมัดวัวคลั่ง (ห้าหมื่นสองพันสี่ปี), หลักวัวเหล็ก (24 ปี)]

[ยอดเงินคงเหลือ: เงิน 120086 ตำลึง]

ดูเหมือนว่าแผงระบบจะปรับหน่วยแสดงผลโดยอัตโนมัติตามยอดเงินที่พุ่งสูงขึ้น

ไม่แสดงตัวเลขเหรียญทองแดงยาวเหยียดอีกต่อไป

แต่แปลงเป็นเงินตำลึงโดยตรง!

หนึ่งแสนสองหมื่นแปดสิบหกตำลึง!

หากคิดตามอัตราหนึ่งอีแปะแลกพลังฝึกฝนได้หนึ่งปี

เงินหนึ่งตำลึงมีค่าเท่ากับหนึ่งพันอีแปะ

ก็คือหนึ่งพันปี!

หนึ่งแสนสองหมื่นตำลึง

หนึ่งร้อยยี่สิบล้านปี!

“ฟู่——”

เมื่อมองตัวเลขเรียบง่ายไม่กี่หลักบนแผง หลี่ชิงซานก็ผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมายาวเหยียด

แม้เขาจะผ่านชีวิตมาถึงสองชาติ จิตใจก็ผ่านการขัดเกลาจนหนักแน่นดุจเหล็กกล้า

แต่ในยามนี้

หัวใจก็ยังอดเต้นแรงขึ้นหลายครั้งไม่ได้

หนึ่งร้อยยี่สิบล้านปี!

นี่ไม่ใช่ตัวเลขอีกแล้ว

แต่มันคือสายน้ำแห่งกาลเวลา!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป