“พี่ใหญ่สบายใจได้เลย ผมจะให้เหรียญดวงดาวพี่อาหลีเยอะ ๆ แน่นอน” จากนั้นกู้เป่ยเหยียนก็หยิบกล่องพลังงานออกมาจากอุปกรณ์เก็บของมิติ
พอกู้เป่ยเซิงเห็น เขาก็ตั้งใจจะถือกล่องออกไป แล้วสกัดเป็นยาชำระล้างไปส่งให้อาเฉิน
แต่กู้เป่ยเหยียนกลับไม่ยอมปล่อยมือ เอาแต่จ้องตำแหน่งที่ออปติกเบรนของกู้เป่ยเซิงอยู่
“พี่ใหญ่ ทำไมไม่โอนเหรียญดวงดาวให้ผมล่ะ ถ้าไม่มีเหรียญดวงดาว ผมจะเอาอะไรให้พี่อาหลี” กู้เป่ยเหยียนกอดกล่องไว้แน่น
กู้เป่ยเซิงนึกว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร ที่แท้ก็แค่เหรียญดวงดาวเอง เขาปล่อยกล่อง แล้วกดเปิดออปติกเบรนโอนเหรียญดวงดาวห้าสิบล้านให้กู้เป่ยเหยียน
“เรียบร้อย ฉันกลับก่อนนะ” กู้เป่ยเซิงรับกล่องมา แล้วเดินไปยังยานที่จอดอยู่ข้าง ๆ มุ่งหน้ากลับดาวกลาง
หลังเห็นพี่ชายตัวเองจากไป กู้เป่ยเหยียนก็เปิดออปติกเบรน พอเห็นยอดเหรียญดวงดาวที่เพิ่งเข้าบัญชีก็เดินยิ้มแฉ่งเข้าไปในเต็นท์
เช้าวันถัดมา
ลู่จิ่นหลีถูกเสียงเรียกเข้าจากออปติกเบรนปลุกให้ตื่น ตอนแรกเธอคิดจะหงุดหงิดใส่ แต่พอเห็นว่ามีเหรียญดวงดาวเข้าบัญชีหนึ่งล้าน เธอก็ลุกพรวดจากเตียงทันที
เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนโอน ลู่จิ่นหลีก็รีบล้างหน้าแปรงฟันให้เสร็จไวขึ้น พอเดินออกจากเต็นท์ก็เห็นกู้เป่ยเหยียนนั่งเรียบร้อยอยู่ข้าง ๆ
กู้เป่ยเหยียนเหลือบดูเวลาบนออปติกเบรน แล้วมองลู่จิ่นหลีที่เดินออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เขารู้แล้วว่าจะปลุกพี่อาหลีให้ตื่นยังไง!