หลังจากลู่จิ่นหลีกับกู้เป่ยเหยียนวิ่งไปถึง ก็เห็นภาพสาวสวยกับหมูดำกำลังเล่นไล่จับกันอย่างดุเดือด
“ฮือ ๆ ขอร้องล่ะ ช่วยฉันด้วยเร็ว ฉันให้เหรียญดวงดาวพวกคุณ!” โจวจืออี้ถูกหมูดำตัวนี้ไล่มานานมากแล้ว ในที่สุดก็ได้เจอลู่จิ่นหลีกับกู้เป่ยเหยียนเสียที
ลู่จิ่นหลีมองสถานการณ์แล้วพบว่าหมูดำไม่ได้ดูเหมือนกำลังล่าเหยื่อ แต่กลับคล้ายกำลังเล่นกับเด็กสาวคนนั้นมากกว่า
แต่ถูกหมูดำไล่เล่นแบบนี้ ความรู้สึกก็คงไม่ได้ดีนัก
เดิมทีลู่จิ่นหลีตั้งใจแวะมาดูว่าพอจะช่วยอะไรได้บ้าง พอได้ยินว่าอีกฝ่ายจะให้เหรียญดวงดาว ดวงตาของเธอก็เป็นประกายจนปิดไม่มิด
กู้เป่ยเหยียนได้ยินอีกฝ่ายพูดว่าจะให้เหรียญดวงดาว ก็รู้แล้วว่าพี่อาหลีใจเต้นแน่ พอหันไปเห็นดวงตาเป็นประกายของลู่จิ่นหลี เขาจึงหยิบอาวุธออกมายิงสัตว์ร้ายตัวนั้นทันที
พอโจวจืออี้เห็นกู้เป่ยเหยียนหยิบอาวุธออกมา ก็รู้ว่าตัวเองรอดแล้ว แต่เธอไม่ได้ประมาท กลับล่อหมูไปยังจุดที่กู้เป่ยเหยียนจัดการได้สะดวก
ไม่นาน ด้วยความร่วมมือของกู้เป่ยเหยียนกับโจวจืออี้ หมูดำก็ถูกยิงจนบาดเจ็บและล้มลง โจวจืออี้หมดแรงจนทรุดนั่งกับพื้นทันที
“ขอบคุณ ขอบคุณพวกคุณมาก” โจวจืออี้รู้สึกราวกับรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด
ตอนแรกที่ถูกหมูดำไล่ เธอวิ่งไปตามพื้นที่ราบมาตลอด คิดว่าคนคงอยู่แถวนั้นเยอะกว่า
แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะวิ่งติดต่อกันตั้ง 2 ชั่วโมงโดยไม่เจอใครสักคน