ถ้าลู่จิ่นหลีรู้ความคิดของโจวจืออี้ คงบอกอีกฝ่ายแน่ว่าไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน
ของสิ่งนี้เรียกได้ว่าสารพัดประโยชน์ เปลี่ยนเป็นสิ่งที่ต้องการได้ตามใจ แต่จะเปลี่ยนเป็นอะไรได้บ้างก็ขึ้นอยู่กับพลังจิตที่ใช้รองรับ
ยิ่งพลังจิตแข็งแกร่ง สิ่งที่เปลี่ยนออกมาก็ยิ่งละเอียดประณีต หากระดับพลังจิตไม่สูง ก็รองรับได้แค่การเปลี่ยนเป็นของง่าย ๆ เท่านั้น
หลังล้างหมูจนสะอาด ลู่จิ่นหลีก็พบว่ามันดูคล้ายหมูหรงชาง เป็นหมูสีดำสลับขาวเหมือนวัวนม
เห็นอย่างนี้ ลู่จิ่นหลีก็รู้ว่าคืนนี้มีเนื้อหมูให้กินแน่ ๆ ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนที่เหลือก็ต้องดูว่าหมูตัวนี้เคยถูกตอนหรือยัง
หลังล้างหมูจนสะอาด กู้เป่ยเหยียนก็เก็บขึ้นฉ่ายป่าชุดสุดท้ายเสร็จพอดี เขาเดินมาหาลู่จิ่นหลี
“พี่อาหลี หมูตัวนี้จัดการเหมือนไก่ไหม?” กู้เป่ยเหยียนมองหมูที่นอนอยู่ในน้ำ ถ้าจัดการเสร็จแล้วคงกินได้หลายวัน
“ก็คล้ายกัน เริ่มจากถอนขน ผ่าท้องเอาเครื่องในออก แล้วค่อยหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ” ลู่จิ่นหลีอธิบายวิธีแล่เนื้อหมูคร่าว ๆ จะค่อยแบ่งหลังจัดการเสร็จก็ได้
กู้เป่ยเหยียนฟังแล้วหยิบอุปกรณ์แบบเดียวกับโจวจืออี้ออกมา จากนั้นปล่อยพลังจิตแปรสภาพมันให้กลายเป็นเครื่องพ่นไฟแบบถือมือ
พอเปิดเครื่อง กู้เป่ยเหยียนก็พ่นใส่หมู ลู่จิ่นหลีนึกว่ามันจะพ่นไฟเผาขนหมู แต่กลับพบว่าขนบนตัวหมูหลุดออกหลังถูกเครื่องนี้พ่นใส่