ดาวกลาง
ณ ห้องรับแขกของตระกูลกู้ ตอนที่ลู่จิ่นหลีถามว่ากู้เป่ยเหยียนเคยได้รับบาดเจ็บหรือไม่ ตระกูลกู้ก็เริ่มลงมือแล้ว ข้อมูลตัวตนของลู่จิ่นหลีถูกส่งไปยังออปติกเบรนของคนที่อยู่ตรงนั้นหลายคนเรียบร้อย
“คุณปู่ ข้อมูลตัวตนของลู่จิ่นหลีส่งไปยังระบบแม่ข่ายแล้ว ไม่มีปัญหา แต่เธอเพิ่งตรวจพันธุกรรมก่อนเดินทางไปดาวรกร้างแค่วันเดียว ก่อนหน้านั้นไม่มีร่องรอยอะไรเลย”
กู้เป่ยเซิงมองข้อมูลตัวตนของลู่จิ่นหลีแล้วรู้สึกเหมือนเธอปรากฏตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า แต่ระบบแม่ข่ายตรวจสอบแล้วว่าเธอไม่ได้เป็นภัยคุกคามใด ๆ
ก็จริง ก่อนฉีดยาปรับพันธุกรรม แค่รังสีก็คร่าชีวิตเธอได้แล้ว ไม่น่าจะเป็นคนอันตรายอะไร
“ไม่มีปัญหาก็ดีแล้ว ดูจากท่าทาง เธอคงแค่สงสัยเรื่องเป่ยเหยียนเป็นพิเศษเท่านั้น” กู้จ้านถิงมองการถ่ายทอดสดอยู่ พลางหลับตาลงอย่างไม่อยากมอง
มือของกู้เป่ยเหยียนที่บีบไข่ไก่จนแตกนี่ ช่างดูไม่ต่างจากอะไรบางอย่างเลย หลับตาไว้จะดีกว่า
กู้เป่ยเซิงก็เห็นเหมือนกัน เขาปิดการถ่ายทอดสด ก่อนจะตรงไปที่ห้องทดลองเพื่อค้นคว้าสิ่งต่าง ๆ บางทีอาจคิดค้นยาที่รักษาเป่ยเหยียนให้หายได้ก็ได้
ตอนที่พวกเขาปิดห้องถ่ายทอดสด ลู่จิ่นหลีก็เจอรังไข่อีกแห่งพอดี
เธอมองไข่ไก่สองฟองในรัง หยิบตะกร้าออกมาใส่ แล้วเดินต่อไป
หลังจากนั้นลู่จิ่นหลีก็เหมือนหลงเข้าไปในดงไข่ เธอไปเจอรังไก่ป่าเข้า ไม่นานตะกร้าในมือก็เต็มไปด้วยไข่ไก่
