เฉินเจี้ยนเฉียงเดินเข้าไปทักทาย พร้อมรอยยิ้ม ผู้อำนวยการหวังพูดด้วยน้ำเสียงยิ้มแย้มว่า "เรื่องของเธอฉันจะไม่ใส่ใจได้ยังไง นี่คือหัวหน้าหน่วยช่างของเขต นามสกุลหลี่ เรื่องบ้านก็คุยกับเขาได้เลย เขาเคยเรียนวิศวกรรมโยธามาโดยตรง ถึงจะไม่ได้เป็นวิศวกร แต่ฝีมือนั้นเข้าขั้นจริง ๆ"
"หัวหน้าหลี่ ส่วนนี่คือเฉินเจี้ยนเฉียง เธอบอกมาว่าจะให้จัดการยังไงก็จัดการตามนั้น ฉันต้องรีบไปแล้ว ทางเขตมีงานรออยู่เพียบ"
ผู้อำนวยการหวังแนะนำทั้งสองคนเสร็จ ก็รีบออกจากลานบ้านไป
งานของผู้อำนวยการสำนักงานเขตนั้นไม่ง่ายเลยจริง ๆ แม้แต่วันหยุดสุดสัปดาห์ก็มักต้องสละเวลา เมื่อวานตอนที่เฉินเจี้ยนเฉียงไปหา อีกฝ่ายยังทำงานล่วงเวลาอยู่เลย ไม่งั้นคงต้องรอถึงวันจันทร์กว่าจะจัดการเรื่องทะเบียนบ้านได้
หลังจากแยกกับผู้อำนวยการหวัง เฉินเจี้ยนเฉียงไม่ได้เกรงใจหัวหน้าหลี่ เชิญอีกฝ่ายเข้าบ้านตัวเองตรง ๆ
รินน้ำเปล่าให้แก้วหนึ่ง เฉินเจี้ยนเฉียงก็คลี่แบบแปลนการตกแต่งที่วาดไว้เมื่อคืนออกมา
บนแบบแปลน ขนาดสัดส่วนระบุไว้อย่างชัดเจน แผนการตกแต่งก็ถูกทำเครื่องหมายไว้หมด ภาพเหมือนพิมพ์ออกมา ตัวหนังสือก็เขียนได้ประณีตสวยงามเป็นพิเศษ
"คุณเฉินวาดเองเหรอ? ละเอียดมากเลย แยกเป็นสัดเป็นส่วน ชัดเจน มองปุ๊บก็เข้าใจ ผมทำงานนี้มานาน เพิ่งเคยเจอแบบแปลนที่ดูแล้วสบายตาแบบนี้ ดีกว่าตำราเรียนอีก" หัวหน้าหลี่ตาเป็นประกาย
"ไม่มีอะไรมาก หัวหน้าหลี่ช่วยดูแผนผังโดยรวมและความต้องการของผมหน่อย แล้วช่วยคำนวณวัสดุ ค่าใช้จ่าย และระยะเวลาก่อสร้างให้หน่อย" เฉินเจี้ยนเฉียงกล่าว
แบบแปลนที่เฉินเจี้ยนเฉียงเอามานั้นละเอียดมาก
ต้องใช้วัสดุก่อสร้างเท่าไหร่ ก็ระบุไว้หมดแล้ว
หัวหน้าหลี่แค่เอาข้อมูลไปคำนวณ ก็พอจะประมาณค่าใช้จ่ายได้คร่าว ๆ
กระจกตรงหน้าต่าง ห้องนั่งเล่นกับห้องหนังสือในเรือนหลัก ต้องใช้กระเบื้อง แบบหล่อ บนผนังยังต้องตีไม้กระดาน วัสดุที่ใช้ทั้งหมดก็ทำเครื่องหมายไว้ชัดเจน
ส่วนกระเบื้องหลังคา พวกนั้นต้องรอตอนรื้อปรับปรุงใหม่ ดูสภาพหลังคาจริงก่อนค่อยคำนวณ