“ไม่ใช่ พื้นที่ชนบทระดับสองเป็นการท้าทายอย่างเป็นทางการ ไม่มีการคุ้มครองมือใหม่ แม้จะไม่ห้ามใช้อาวุธร้อน แต่การใช้ปืนในพื้นที่ท้าทายมีโอกาสกระตุ้นกลไกลงโทษวงกว้าง แนะนำให้โฮสต์ค่อยเป็นค่อยไป”
ระบบอธิบายแบบนี้ เฉินเจี้ยนเฉียงถึงได้เข้าใจ ที่แท้พวกไก่รอบข้างไม่ใช่ตกใจเสียงปืน แต่กลไกลงโทษของเขาถูกกระตุ้นต่างหาก
เดิมทีเขายังคิดจะหาตัวเก็บเสียงมาแก้ขัด ไม่คิดว่าระบบจะเล่นตุกติกแบบนี้
แต่เขาก็ไม่แยแส ในใจคิดคำนวณว่า ต่อไปหาลูกระเบิดสักสองสามลูก แล้วทำระเบิดซองอีกสักลูก โยนลงไปทีเดียวระเบิดทีเดียวเล่นงานยกฝูง ดีที่สุดก็จัดการบอสไปพร้อมกันเลย
ระบบไม่ให้อาวุธ เขาก็สร้างเอง รอผลิตเหล็กพิเศษออกมาได้ จะทำชุดเกราะให้ตัวเองสักชุด ถ้าเป็นซูเปอร์เอ็นจิเนียร์ได้ ยังไงก็ต้องจัดชุดเกราะไอรอนแมนมาให้ได้สักชุด ถึงตอนนั้น กลไกลงโทษอะไรก็ไม่เห็นอยู่หมัด
แน่นอนว่าเขาก็รู้ตัวดี ถึงตอนนั้นจริง ๆ สิ่งที่ตัวเองต้องเผชิญไม่รู้จะเหลือเชื่อขนาดไหน
ระบบให้เขาฝึกฝนทักษะของผู้ท้าชิงให้ดี เขาจำคำนี้ไว้แล้ว
เพียงแต่ระบบเพิ่งถูกกระตุ้นมาไม่ถึงสิบสองชั่วโมง
เขาเพิ่งเคลียร์ด่านท้าทายไปหนึ่งครั้ง แม้จะใช้ลูกเล่นแพรวพราว แต่ก็นับว่าไม่เลว
พื้นที่ท้าทายขั้นสองยังเข้าไปไม่ได้ชั่วคราว เขาหันหลังเดินเข้าพื้นที่ขั้นหนึ่งเลย ข้างในเหลือแม่ไก่อีกห้าร้อยตัว เหมาะเอามาใช้เพิ่มความชำนาญทักษะที่สุด
เขาเริ่มหมกตัวอยู่ในนั้นฝึกอย่างขะมักเขม้น
วิชาลมปราณต้องฝึกฝน ทักษะการต่อสู้อย่างอื่นก็ต้องอาศัยการสู้จริงขัดเกลา
แม่ไก่คือคู่ซ้อมที่ดีที่สุด
บาดเจ็บก็ไม่กลัว ฝีมือยังใช้รักษาอาการบาดเจ็บไปด้วย เพิ่มความชำนาญไปด้วย
เขายังพบอีกว่า ร่างแยกขั้นหนึ่งอย่างหวังเว่ยกั๋วก็ไม่นอนแล้ว พลิกตัวลุกขึ้นนั่งสมาธิฝึกวิชา
มีร่างเครื่องมือคอยฝึกวิชาลมปราณไปด้วยกัน เฉินเจี้ยนเฉียงกะประมาณว่า วิชาลมปราณของตนน่าจะเลื่อนขั้นเร็ว ๆ นี้ ถึงตอนนั้นพลังลมปราณรวมเพิ่มขึ้น ตอนประมือก็อึดขึ้นอีก
ตายไปครั้งเดียว สำหรับเฉินเจี้ยนเฉียงแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย
ความยากของพื้นที่ท้าทายก็อยู่แค่นี้ ยังไงก็ต้องตาย
ยังไงก็ไม่สูญเสียอะไร