เขาเป็นวิศวกรเครื่องกล มักต้องผลิตชิ้นส่วนรูปทรงประหลาด ๆ สมัยเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย ก็มักจะไปขอให้ช่างระดับแปดของมหาวิทยาลัยช่วย
ตอนนี้ดีแล้ว ลงมือทำเองได้เลย
เขาว่ากันว่า แค่ให้แบบแปลนช่างระดับแปดสักแผ่น เขาก็เนรมิตโลกทั้งใบออกมาได้ วิศวกรนั้นเน้นใช้สมอง ไม่ใช่ฝีมือ
แต่ถ้ามีทั้งสมองและฝีมือ นั่นแหละหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร
ตอนนี้เฉินเจี้ยนเฉียงเอง ก็นับว่าเป็นเซียนงานฝีมือคนหนึ่งแล้ว
พูดถึงงานไม้ สิ่งแรกที่เฉินเจี้ยนเฉียงนึกถึงก็คือเฟอร์นิเจอร์ที่บ้านจะต้องใช้ในอนาคต
เขาเป็นวิศวกรโยธาอยู่แล้ว คราวนี้สกิลวิศวกรระดับกลางก็ถูกเติมเข้ามาด้วย
เฟอร์นิเจอร์ในอนาคตล้วนทำเองได้ รับรองว่าเทพกว่าช่างที่จ้างข้างนอกหลายช่วงตึก
ก็เพราะยุคนี้ ช่างไม้ระดับแปดคือตัวท็อป หายากยิ่งกว่าหมีแพนด้าซะอีก
ถ้าว่างก็ทำเล่น ๆ ถือเป็นการฆ่าเวลา
สมัยอยู่มหาวิทยาลัยฮาร์บิน เฉินเจี้ยนเฉียงพอมีเวลาว่างก็ชอบหาอะไรสนุก ๆ ทำ แก้เบื่อ
ตอนนี้ความสนใจในงานไม้ของเขาถูกปลุกขึ้นมาเต็มตัวแล้ว
รางวัลเก็บเกี่ยวหมดแล้ว
ความสนใจของเฉินเจี้ยนเฉียงหันกลับไปที่พื้นที่ท้าชิง พื้นที่ชนบทหมายเลขหนึ่งตอนนี้เหมือนเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายเขา
แค่คิดเพียงวูบ ทุกสิ่งในพื้นที่ทั้งหมดเขาก็มองเห็นชัดเจน ไม่มีสักมุมที่พลาด
ในพื้นที่นี้ เฉินเจี้ยนเฉียงรู้สึกราวกับตนเป็นเทพเจ้าผู้ไร้เทียมทาน
ทุกสิ่งในพื้นที่ก็เปิดกว้างให้เขาหมดแล้ว
ในพื้นที่ชนบทหมายเลขหนึ่ง เลี้ยงไก่สาวไว้หนึ่งพันตัว และมีบอสแม่ไก่ตัวใหญ่เป็นหัวหน้า รีเซ็ตใหม่ตรงเวลาเที่ยงคืนทุกวัน
สำหรับพื้นที่ที่ควบคุมได้แล้ว ระบบได้เปิดฟังก์ชันกวาดล้างอัตโนมัติ
แค่ชั่วพริบตาเดียว ไก่สาวทั้งพื้นที่ รวมถึงบอสตัวนั้นด้วย ถูกเก็บเรียบหมด
แต่อัตราดรอปมีแค่ครึ่งหนึ่งของการเก็บปกติ
ผักไข่พวกนั้นในพื้นที่ชั้นหนึ่ง เฉินเจี้ยนเฉียงแค่คิดก็เก็บได้หมด
พืชผักทั้งหมดอยู่ในสภาพสวยงามที่สุด เช่นเดียวกับไก่สาวและบอสแม่ไก่ พอรีเซ็ตก็กลับคืนสู่สภาพเดิม
ทุกครั้งที่กวาดล้างเสร็จ ไก่พวกนั้นยังถูกทำความสะอาดอัตโนมัติ เรียงอย่างเป็นระเบียบเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของเขา