แต่ปัญหาคือ ในหุบเขาทั้งหมดว่างเปล่า ไม่มีบ้าน ไม่มีคน มีเพียงแม่ไก่ตัวอ้วนตุ๊บวิ่งเต็มไปหมด ในพุ่มดอกไม้มีรังไก่อยู่ประปราย แต่ละรังมีไข่วางอยู่
แม่ไก่พวกนี้ตัวไม่เล็กเลย แต่ละตัวมีตัวอักษรสีขาวลอยอยู่เหนือหัว——“แม่ไก่ตัวน้อย”
ตอนนี้ระบบส่งเสียงขึ้นมา:
[พื้นที่ภารกิจชนบทระดับหนึ่งเปิดใช้งานแล้ว ยินดีต้อนรับผู้ท้าชิง ภารกิจแรก: ค้นหาและเอาชนะบอสของโลกนี้ เมื่อทำสำเร็จคุณจะได้รับกรรมสิทธิ์พื้นที่ชนบททั้งหมด]
[แจ้งเตือน: สิ่งมีชีวิตในพื้นที่จะไม่โจมตีก่อน แต่เมื่อถูกยั่วยุ พวกมันทั้งหมดจะกระโจนเข้าใส่คุณ โปรดระวังระยะดึงดูดความเกลียดชัง]
[ข้อมูลสิ่งมีชีวิต: กลุ่มแม่ไก่ที่กินหนอนและออกไข่ทุกวัน ไร้ซึ่งจิตวิญญาณการต่อสู้ อย่าคิดว่าพวกมันเชื่อง ถ้าโดนตีเข้าละก็ จะกลายเป็นไก่นักสู้ทันที จะงอยปากพวกมันแหลมคม ระวังตัวด้วย]
เฉินเจี้ยนเฉียงตะลึงไปเลย
เป้าหมายแรกคือการจัดการกับฝูงไก่งั้นเหรอ?
แต่เขาก็ไม่กล้าประมาท ระบบเตือนมาแล้ว แสดงว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างที่เห็น
แม่ไก่พวกนี้ตัวไม่เล็กเลยนะ แต่ละตัวล่ำบึ้ก น้อยสุดก็สามสี่กิโล หลังจากชำแหละก็คงเหลือเนื้อประมาณสองสามกิโล ถึงเขาจะเป็นผู้ชายไม่กลัวไก่ แต่มันไม่ใช่ไก่ธรรมดาในตลาด ระวังหน่อยก็ดี
เขาไม่ได้รีบลงมือ สังเกตรอบๆ ก่อน หาแม่ไก่ตัวที่อยู่ตามลำพังใกล้ที่สุดเจอ
แม่ไก่ตัวนั้นไม่สนใจเขาจริงๆ เฉินเจี้ยนเฉียงถือดาบเดินเข้าไปตรงหน้า มันยังไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง
แต่พอเขายกดาบถังเฮงเตาขึ้น เล็งไปที่คอไก่ เตรียมฟัน——
ตัวอักษรสีขาวบนหัวแม่ไก่ “ฟึ่บ” กลายเป็นสีแดงเลือดในพริบตา มันกระพือปีกบินเข้าใส่ทันที จะงอยปากแหลมจิกเข้าที่ท้องของเฉินเจี้ยนเฉียงอย่างแม่นยำ
เสื้อผ้าขาดวิ่น เนื้อที่ท้องถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ทันที
ความเจ็บทำให้โทสะของเฉินเจี้ยนพลุ่งพล่าน ดาบในมือฟันตามลงไป ฟันคอไก่ขาดในดาบเดียว
เลือดพุ่งออกจากบาดแผล ร่างไร้หัวของไก่วิ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง พุ่งไปถึงเจ็ดแปดเมตรก่อนจะล้มลงในแปลงผัก สั่นกระตุก ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างตกอยู่บนพื้น