ลานบ้านสี่ประสาน: เปิดเกมด้วยสถานะครอบครัวผู้เสียสละ ระบบทำงานเสียที

ตอนที่ 11 บทที่ 11

11 นาที· 2.6K คำ

ตลอดทั้งปีบ้านพักรวมก็ไม่ค่อยได้เปิดประชุมใหญ่กี่ครั้ง เขาเพิ่งกลับมาก็รีบจัดประชุมทันที เฉินเจี้ยนเฉียงรู้ดีในใจว่านี่มันพุ่งเป้ามาที่เขาชัด ๆ

ส่วนพวกสารเลวนี่ต้องการจะทำอะไร เขาไม่สนใจเลยสักนิด

วันแรกที่กลับมาเขาก็คาดไว้แล้วว่าจะต้องเจอเรื่องวุ่นวาย วิธีรับมือคิดไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ

ว่าไปแล้ว การกลับมาอยู่ซื่อเหอย่วน เฉินเจี้ยนเฉียงก็ไม่ได้ต่อต้านอะไร ปีนี้ข้างนอกก็ไม่มีอะไรสนุก ๆ ด้วย

บทความนี้ถูกปรับแต่งและถ่ายทอดใหม่ทั้งหมด

หลี่เถี่ยจู้ยืนค้ำไม้เท้า เห็นเฉินเจี้ยนเฉียงเดินมาก็รีบโบกมือทัก ที่ข้าง ๆ มีที่นั่งว่าง

เฉินเจี้ยนเฉียงไม่เกรงใจ วางม้านั่งลงแล้วนั่งลง

ซื่อเหอย่วนมีทั้งหมด 20 ครัวเรือน รวมหัวแล้วกว่าร้อยชีวิต

มีหน้าตาแปลก ๆ อยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็คุ้นเคยกันดี

หลายคนยิ้มและพยักหน้าให้เฉินเจี้ยนเฉียงเอง เขาเองก็ไม่ใช่คนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ตอบรับทีละคน

กลางลานบ้านตั้งโต๊ะแปดเซียนตัวหนึ่ง ผู้ใหญ่ทั้งสามนั่งล้อมโต๊ะ บนโต๊ะมีกาน้ำชา ถ้วยชา แล้วก็เมล็ดแตงโมจานหนึ่ง

บังเอิญจริง วันนี้เฉินเจี้ยนเฉียงก็ซื้อเมล็ดแตงโมมาเหมือนกัน เก็บไว้ในพื้นที่ติดตัวของเขา

เขาแกล้งควักออกมาจากกระเป๋ากางเกงกำมือหนึ่ง แจกให้เด็ก ๆ รอบตัวหลี่เถี่ยจู้สามคน พอถึงตาหลี่เถี่ยจู้ ตาเฒ่าก็โบกมือไม่เอา เฉินเจี้ยนเฉียงก็ไม่ยัดเยียด เริ่มแทะเอง

เมล็ดแตงโมคั่วจนใสใส อุณหภูมิกำลังดี เม็ดอวบอิ่ม แทะแล้วกรุบกรอบดีนัก ดึงดูดให้หลายคนหันมามอง

คุณลุงสามชำเลืองมองเฉินเจี้ยนเฉียงที่กำลังแทะเมล็ดแตงโม อี้จงไห่กับหลิวไห่จงมีสีหน้าไม่พอใจ แต่ก็ไม่มีใครปริปาก

คนมาเกือบครบแล้ว

อี้จงไห่ลุกขึ้นยืน กระแอมให้คอโล่ง: "ซื่อเหอย่วนเราแต่ไหนแต่ไรก็เป็นแบบอย่างในตรอก เป็นตัวอย่างให้บ้านพักรวมอื่น ๆ เป็นตัวแทนที่ก้าวหน้า ในสถาบันเราให้ความสำคัญกับประเพณีดั้งเดิมที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาโดยตลอด"

"เคารพผู้อาวุโส รักเด็ก นี่คือคุณธรรมดีงามที่พวกเราเฝ้ารักษากันมา"

"ที่เปิดประชุมวันนี้ ก็เพื่อจะคุยเรื่องนี้แหละ"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป