มื้อเย็นของเฉินเจี้ยนเฉียงในวันนี้ จัดเป็นไก่ต้มแช่เย็น
ไก่ตัวเมียตัวเล็กมีไม่ขาด ส่วนไก่หนุ่มก็ไม่ต้องพูดถึง
เตาถ่านติดไฟอ่อนๆ ไก่ตัวเมียตัวเล็กที่เลี้ยงในพื้นที่การเกษตรไม่ต้องลวกน้ำร้อนให้ยุ่งยาก
ใส่เครื่องปรุง เติมน้ำท่วมตัวไก่ แล้วเคี่ยวด้วยไฟอ่อน
สติสัมปชัญญะของเฉินเจี้ยนเฉียงดำดิ่งลงในพื้นที่ฟาร์มระดับหนึ่ง เพียงคิดในใจ น้ำในลำธารก็กลายเป็นน้ำแข็ง เขาหยิบน้ำแข็งออกมาใช้
การทำไก่ต้มแช่เย็น ไฟเป็นเคล็ดลับสำคัญ เตรียมน้ำแข็งในอ่างไว้แล้ว ตอนที่ไก่เพิ่งสุกได้ที่ เฉินเจี้ยนเฉียงก็ยกไก่ขึ้นมาโยนลงในน้ำแข็งแช่เย็นทันที
เท่านี้หนังไก่ถึงจะกรอบและนุ่ม
รอให้เนื้อไก่เย็นสนิทแล้ว เฉินเจี้ยนเฉียงถึงจะตักไก่ออกมา แล้วทาน้ำมันงาที่เตรียมไว้เป็นชั้นบางๆ บนหนังไก่
ทีนี้ก็พร้อมจะลงมือกินได้แล้ว
ระหว่างที่ทำไก่ต้มแช่เย็น เฉินเจี้ยนเฉียงยังทำข้าวอบหม้อดินรอด้วย
ถึงแม้จะใช้หม้อดินใบใหญ่ แต่รสชาติไม่เลวเลย
ตอนที่เก็บกวาดไก่ตัวเมียตัวใหญ่ตอนกลางดึก ของที่ดรอปออกมาแม้ไม่มาก แต่ในนั้นมีไส้กรอกเป็นพวง แล้วก็เครื่องดื่มแห่งความสุขสำหรับคนอ้วนที่ไม่มีตราไม่มีฉลากอีกหลายกล่อง
พอข้าวอบใกล้สุก เฉินเจี้ยนเฉียงก็โรยผักสดลงไป แล้วตอกไข่อีกสองฟอง
รอให้ไข่ขาวแข็งตัว แต่ไข่แดงยังเยิ้มๆ อยู่ เขาถึงจะยกหม้อลง
ไก่ต้มสับเรียบร้อย จัดวางอย่างเป็นระเบียบบนจาน คู่กับซอสสูตรลับที่เฉินเจี้ยนเฉียงปรุงเอง แล้วตักข้าวอบมาชามหนึ่ง แถมด้วยเครื่องดื่มแห่งความสุขอีกขวด
อย่างสวี่ต้าเหม่าเลี้ยงแขก มีปัญญาได้กินของดีแบบนี้หรือ?
เอาไข่แดงเยิ้มๆ สองลูก กับไส้กรอก ข้าว คลุกเข้าด้วยกัน ตักข้าวอบคำหนึ่ง กัดไก่ต้มสักชิ้น แล้วอัดเครื่องดื่มเย็นๆ เข้าไปอีกอึก เฉินเจี้ยนเฉียงรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ชื่นใจที่สุดในตรอกนี้แล้ว
เสียดายที่ไม่มีอาหารทะเล
แม้แต่ปลาน้ำจืดก็ไม่มี
ในหัวเฉินเจี้ยนเฉียงคิดนู่นคิดนี่ไปเรื่อย แต่ปากก็ไม่ยอมหยุดงาน
ส่วนในซื่อเหอย่วน หลายครอบครัวก็ไม่ได้สงบนัก
การที่เฉินเจี้ยนเฉียงพุ่งทะยานขึ้นมา ได้เขย่าคนทั้งซื่อเหอย่วนไปหมด