และตอนนี้ ทุกอย่างอยู่ในมือของเฉินเจี้ยนเฉียง ในยุคนี้ถูกเปิดเผยออกมาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน
เตาคอนเวอร์เตอร์ขนาดสองพันลูกบาศก์เมตรต่อครั้ง จริง ๆ แล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
ต่อมาแม้แต่ขนาดห้าพันลูกบาศก์เมตรก็มีแล้ว เหล็กหลอมหนึ่งลูกบาศก์เมตรหนักเจ็ดจุดแปดตัน สองพันลูกบาศก์เมตรต่อหนึ่งเตาก็คือเหล็กหนึ่งหมื่นห้าพันหกร้อยตัน ต่อให้หนึ่งวันออกแค่หนึ่งเตา นั่นก็คือผลผลิตวันละกว่าหมื่นตัน——เทียบเท่าผลผลิตทั้งวันของบ้านเมืองเราในตอนนี้
เตาคอนเวอร์เตอร์แบบนี้ยี่สิบเตา หนึ่งปีก็ได้เหล็กหนึ่งร้อยล้านตัน
เมื่อตัวเลขนี้ถูกวางลงบนโต๊ะ ทุกคนในห้องประชุมกระทรวงอุตสาหกรรมต่างพากันสูดลมหายใจเยือกเย็นโดยไม่ได้นัดหมาย
รัฐมนตรีหวัง รัฐมนตรีกระทรวงอุตสาหกรรม เอาแบบแปลนฟาดลงบนโต๊ะ นิ้วมือยังสั่นอยู่ “เทคโนโลยีนี้ ทุกคนต้องเซ็นสัญญาลับสุดยอด แม้แต่ละเมอพูดเพ้อเจ้อก็ต้องหุบปากไว้! ผมจะไปรายงานท่านผู้จัดการใหญ่ด้วยตัวเอง กระทรวงอุตสาหกรรมแม้ต้องขายหม้อขายเหล็ก ก็ต้องเอาแบบแปลนชุดนี้ออกมาให้ได้”
เขารู้ดีแก่ใจถึงน้ำหนักของสิ่งนี้
ถ้าพูดถึงความสำคัญแล้ว ไม่แพ้โครงการเห็ดระเบิดที่กำลังทำอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือเลยแม้แต่น้อย ถ้าพูดถึงมูลค่าทางเศรษฐกิจและอนาคตข้างหน้า ก็ยิ่งบดขยี้ทุกโครงการในประเทศตอนนี้ได้ราบคาบ ไม่มีใครสู้ได้เลยสักราย
หัวหน้าวิศวกรหวังร้อนใจจนถูมือไปมา หนวดเคราดอกเลาก็พลอยสั่นตาม “ท่านรัฐมนตรี เมื่อไหร่จะให้พวกเราได้พบกับรุ่นพี่ท่านนั้น? เรามีโจทย์ยาก ๆ กองอยู่เต็มมือ ถ้าได้ถามต่อหน้าก็จะได้อธิบายชัดเจน”
ผู้นำกระทรวงอุตสาหกรรมหลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์มองหน้ากันและกัน บนใบหน้ามีรอยยิ้มขมขื่น
ชายชราอายุเกือบเจ็ดสิบปี เรียกเด็กหนุ่มอายุสิบเก้าปีว่ารุ่นพี่ ภาพนี้คิดยังไงก็ขัดหูขัดตา แต่รัฐมนตรีหวังก็ไม่กล้าสาดน้ำเย็นใส่ตรง ๆ ได้แต่ตอบคลุมเครือไปว่า “ผมจะจัดเวลาให้ แต่รุ่นพี่ท่านนั้น... อาจไม่เหมือนที่พวกคุณคิด”
เขาไม่ได้พูดอะไรมากกว่านั้น รีบเดินทางไปจงไห่ในคืนนั้นทันที เพื่อขอเข้าพบท่านผู้จัดการใหญ่