เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 4122 ไม่เสียที่เป็นราชินีแห่งความมืด

10 นาที· 2.4K คำ

อัตราความเร็วของวิชาร่างกายของจอมเทพชั้นสี่ผู้นี้ดูเร็วปานสายฟ้าฉับพลัน กระโจนเข้ามาถึงหน้าเย่อวิ๋นเฟยในพริบตา

อุ้งมือที่ส่วนออกไปขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด เปรียบดังก้อนเมฆมหึมาปกคลุมฟ้าปกคลุมดินลงมาจากเบื้องบนศีรษะของเย่อวิ๋นเฟย ต้องการบีบเอาเย่อวิ๋นเฟยไว้ในฝ่ามือให้ได้

"ด้วยฐานะแค่เจ้า ก็กล้าลงมือต่อหน้าข้า"

กระทั่งฝ่ามือของจอมเทพชั้นสี่นั้นมาถึงเหนือศีรษะ เย่อวิ๋นเฟยจึงเริ่มขยับตัว ยื่นมือออกไปคว้า คว้าแขนของจอมเทพชั้นสี่นี้ไว้ได้อย่างมั่นคง แล้วส่ายออกไปด้วยแรงมหาศาล ร่างของจอมเทพชั้นสี่จึงคุมตัวเองไม่อยู่ ถูกเย่อวิ๋นเฟยคว้าไว้แล้วเหวี่ยงขึ้นกลางอากาศ

ด้วยพละกำลังร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ การเอาชนะจอมเทพชั้นสี่หนึ่งคน เทียบเท่ากับชายร่างกำยำต่อกรกับเด็กทารกสองสามขวบ

ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการลงมือของเย่อวิ๋นเฟยช่างเร็วเหลือเกิน จอมเทพชั้นสี่นั้นแม้แต่เวลาแม้เพียงเสี้ยววินาทีในการตอบสนองหรือหลบหลีกก็ไม่มี

เขาเพียงรู้สึกว่าร่างของตนเบาลงอย่างกะทันหัน แล้วจึงพบว่าตนถูกเย่อวิ๋นเฟยคว้าไว้ในมือแล้วหมุนเป็นวงกลมหลายรอบ เปรียบดังว่าว

"เป็นไปได้อย่างไร?

เด็กน้อย เจ้าปล่อยข้าลงซะที!"

จอมเทพชั้นสี่นี้ตะโกนลั่น ทั้งตกตะลึงทั้งพิโรธ

เย่อวิ๋นเฟยไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย ผนึกกายและวิญญาณของเขาแยกจากกันทันที แล้วยื่นฝ่ามือออกไปพร้อมขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด คว้าเข้าหาจอมเทพชั้นสี่อีกหนึ่ง

รื้นรังรัง...

พละกำลังร่างกายสยองขวัญพุ่งทะยานออกมาจากฝ่ามือของเย่อวิ๋นเฟย กดขี่ปราบปรามมิติอวกาศเบื้องหน้าได้ในพริบตา

จอมเทพชั้นสี่เบื้องหน้านั้นสัมผัสได้ถึงพละกำลังร่างกายอันสยองขวัญของเย่อวิ๋นเฟย ทุกคนเปลี่ยนสีหน้าทันที

"ไม่ดีแล้ว พละกำลังร่างกายของเด็กน้อยนี่ช่างน่ากลัวยิ่งกว่าสิ่งใด พวกเราหาใช่คู่ต่อกรได้"

จอมเทพชั้นสี่ทั้งหลายในตอนนี้พบว่าตนเริ่มขยับตัวไม่สะดวก พละกำลังร่างกายอันน่าสะพรึงถึงที่สุดได้ผนึกมิติอวกาศที่พวกเขาอยู่ไว้อย่างแน่นหนา ราวกับแบกภูเขาศักดิ์สิทธิ์นับนับไม่ถ้วนบนหลัง แม้แต่การก้าวเดินยังยากลำบาก อย่าหมายถึงลงมือต่อสู้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป