เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 4123 เจ้าเทพมืดโบราณกับภพมืดโบราณ

9 นาที· 2.1K คำ

“ใครกัน?”

รวมถึงลวี่ตานตานด้วย สรรพชีวิตแห่งฝ่ายมืดทั้งปวงต่างตื่นตระหนกสุดขีด สายตาพร้อมเพรียงกันเหลือบกลับไปมองยังฐานที่มั่นของฝ่ายมืด

“องค์ราชินีไม่ต้องวิตก นี่คือความยินดี ความยินดีครั้งใหญ่ยิ่งกว่าฟ้า!”

ขณะที่บรรดาสมาชิกแห่งฝ่ายมืดยังคลุ้มคลั่งในความสงสัยนั้น เงาร่างดำหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากปากรูเข้าสู่ภพเงา

เป็นสรรพชีวิตแห่งความมืดที่ดูชราภาพไปมาก มันพุ่งเข้ามาหยุดยืนข้างบรรดาผู้นำสูงสุดของฝ่ายมืดอย่างตื่นเต้นเป็นที่สุด

“องค์ราชินี ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย มีความยินดีครั้งใหญ่ยิ่งกว่าฟ้า!

จากบัดนี้เป็นต้นไป ฝ่ายมืดของพวกเราไม่ต้องกลัวฝ่ายผู้พิทักษ์อีกต่อไป และไม่ต้องกลัวมหาอำนาจใด ๆ ในมหาสมุทรห้วงจินต์ว่างอีกด้วย”

สรรพชีวิตแห่งความมืดชรานั้นส่งเสียงสื่อจิตถึงลวี่ตานตานและบรรดาผู้นำสูงสุดทั้งปวงอย่างตื่นเต้นยิ่ง

“อาจารย์เฒ่า ความยินดีแท้จริงคือสิ่งใด? โปรดรีบเล่ามาเถิด!”

เห็นอาจารย์เฒ่าตื่นเต้นเช่นนี้ บรรดาผู้นำสูงสุดแห่งฝ่ายมืดก็รู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย มีผู้หนึ่งรีบร้อนถามขึ้น

อาจารย์เฒ่านี้มีฐานะสูงส่งในฝ่ายมืด ฝีมือการคาดคะเนการณ์ก็เฉียบแหลมเลิศ ลวี่ตานตานเองก็มักขอคำปรึกษาจากเขาเสมอ และไว้วางใจเป็นอย่างมาก

“ช่วงนี้ข้าพำนักอยู่ที่แท่นบูชาบรรพชน ใช้วิชาลับที่สืบทอดกันมาแต่โบราณของฝ่ายมืดทำพิธีบูชายัญ พยายามเชื่อมโยงกับเจ้าเทพมืดโบราณที่มีชื่อเสียงของฝ่ายมืดเราในยุคโบราณ ขณะเดียวกันก็คาดการณ์ต่อเนื่องถึงภพมืดโบราณในตำนานของฝ่ายมืดเรา

ด้วยเมื่อครั้งอดีตข้าเคยเห็นในตำราโบราณสักเล่มว่า ฝ่ายมืดเราในยุคโบราณมีเจ้าเทพมืดโบราณนับไม่ถ้วนประทับอยู่ในภพมืดโบราณ ภพนั้นคือแหล่งกำเนิดที่แท้จริงของฝ่ายมืดเรา

แต่เดิมข้าไม่อาจแน่ใจว่าเจ้าเทพมืดโบราณกับภพมืดโบราณในตำนานนั้นมีอยู่จริงหรือไม่

และแม้ในยุคโบราณจะเคยมีอยู่ ต่อให้บัดนี้ยังคงอยู่หรือไม่ก็เป็นได้ยาก

ข้าเพียงตั้งจิตลองดูด้วยการเชื่อมโยงและคะน้าการณ์ แต่บางทีอาจเป็นเพราะโชคชะตาของฝ่ายมืดเรามาถึงแล้ว สองวันมานี้ข้าสามารถเชื่อมโยงกับเจ้าเทพมืดโบราณเหล่านั้นได้สำเร็จ แม้กระทั่งรับรู้ถึงโลกโบราณหนึ่งที่ดำรงอยู่ในห้วงอันลี้ลับ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป