ตั้งแต่เมื่อครู่จนถึงบัดนี้ สหายทั้งสามของพวกมันถูกทำลายวิญญาณไปทีละคน ตลอดกระบวนการนั้นพวกมันไม่อาจทำอันใดได้เลย ทำได้เพียงจ้องมองเหล่าสหายของตนล้มลงแน่นิ่งไร้สติ
ความจริงแล้วเหลือเทพปฐพีชั้นห้าอีกสามนี้ต่างรู้กันในใจดีว่า ร่างวิญญาณของสหายทั้งสามที่ล้มลงไปถูกฟันขาดแตกกระจายเสียรุงรัง ในทางปฏิบัติคือได้สลายพันธ์ไปแล้ว
แต่กระทั่งบัดนี้ พวกมันยังไม่อาจยืนยันได้จริงว่าผู้ลงมือคือราชินีแห่งความมืดหรือไม่ ก็ยังไม่เคยปะทะกับนางโดยตรงเลย
แม้กระทั่งเทพปฐพีใหญ่ทั้งสามนี้ ยังไม่รู้เลยว่าสหายทั้งสามของพวกมันถูกทำร้ายด้วยวิชาพลังจิต
สภาพเช่นนี้ทำให้เหล่าเทพปฐพีชั้นห้าอีกสามที่เหลือต่างตื่นตระหนกว้างว้า
สหายทั้งสามเมื่อครู่ของพวกมันมีพลังใกล้เคียงกับตน กล่าวคือถ้าฝ่ายตรงข้ามลงมือต่อร่างวิญญาณของพวกมันสามคน จุดจบของพวกมันคงไม่ต่างกันเท่าไร
"บัดซบ! ไม่คิดว่าฝ่ายมืดจะทรงพลังถึงเพียงนี้ ข้าคิดว่าพวกเราควรถอนทัพก่อน กลับไปรายงานสถานการณ์ พึ่งพวกเราสามคนวันนี้คงไม่ได้อะไรดีกลับมา"
ยามนั้นเทพปฐพีชั้นห้าที่เหลือทั้งสามต่างคิดถอยหลังในใจแล้ว คนหนึ่งสื่อจิตบอกอีกสองคน
"ข้าเห็นด้วย! ดูท่าทางพึ่งพวกเราสามคนย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ แทนที่จะมาตายโดยเปล่าประโยชน์ กลับไปรายงานสภาพตามความจริงย่อมเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดที่สุด นานมาแล้วที่ฝ่ายมืดสืบทอดอำนาจมาในทะเลครุฑว่างเซียน ย่อมต้องมีรากฐานที่มั่นคง พึ่งพวกเราสามคนอยากจะทำลายฝ่ายมืดให้ราบคาบ คงไม่ใช่เรื่องจริงได้"
อีกเทพปฐพีชั้นสามพูดขึ้นทันที
แน่นอน เทพปฐพีชั้นห้าทั้งสามใช้เสียงสื่อจิตสื่อสารกันอย่างลับๆ
ไม่นานพวกมันก็ตัดสินใจถอนทัพ กลับไปยังศูนย์ใหญ่เพื่อรายงานสถานการณ์ที่นี่