เดิมทีหุบเขาแห่งนี้พรรณไม้อุดมสมบูรณ์ ไม้ใหญ่เขียวครึ้ม เต็มไปด้วยชีวิตชีวา แต่วิหารโบราณที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้ากลับรกร้างว่างเปล่า พังพินาศ เต็มพื้นไปด้วยซากกำแพงที่หักพัง แม้กระทั่งลมกรรโชกพัดทราย หินปลิวว่อน ฝุ่นควันตลบอบอวล
มีสิ่งมีชีวิตมากมายกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในซากปรักหักพังแห่งนี้
“คุณชายเย่ คนตระกูลเทียนจินของเราติดอยู่ภายในค่ายกลโบราณแห่งหนึ่งด้านใน”
ผู้อาวุโสสามเอ่ยขึ้น
“ได้ เราจะเข้าไป”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสสามก็เดินเข้าไปในซากปรักหักพังที่อยู่ลึกเข้าไปในหุบเขาแห่งนี้
“มีค่ายกลมิติขนาดใหญ่!”
เพิ่งก้าวเท้าเข้าไปในเขตซากปรักหักพัง เย่อวิ๋นเฟยก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังมิติ
ปรากฏว่า ซากปรักหักพังที่อยู่ลึกเข้าไปในหุบเขาแห่งนี้ถูกปกคลุมด้วยค่ายกลมิติขนาดใหญ่
เพราะมีค่ายกลมิติแห่งนี้เอง ที่ทำให้ซากปรักหักพังแห่งนี้ไม่เคยถูกค้นพบมาก่อน
ไม่นานมานี้ ค่ายกลนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหัน ซากปรักหักพังที่อยู่ลึกเข้าไปในหุบเขาจึงถูกค้นพบ
“ค่ายกลมิติแห่งนี้ช่างล้ำลึกยิ่งนัก
หากมิใช่เพราะช่วงเวลาที่ผ่านมาข้าฝึกฝนตำราลับค่ายกลเทียน ข้าคงไม่อาจมองทะลุค่ายกลนี้ได้”
เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณออกไปศึกษาค่ายกลมิติแห่งนี้ แล้วรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย
“ดูท่าที่นี่คงเป็นที่ตั้งสำนักใหญ่แห่งหนึ่งในยุคโบราณ”
เย่อวิ๋นเฟยมองซากปรักหักพังแห่งนี้แล้วคาดเดา
หลังจากก้าวเข้าไปในซากปรักหักพัง เย่อวิ๋นเฟยพบว่าที่นี่แท้จริงแล้วก่อตัวเป็นมิติเล็ก ๆ ของตัวเอง พลังและกฎเกณฑ์ภายในล้วนเป็นเอกเทศ แตกต่างจากหุบเขาภายนอก