“ผลเซียนมนุษย์?”
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินคำพูดของชายหนุ่มชุดครามนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงไปครู่หนึ่ง
เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งเคยได้ยินชื่อผลไม้ชนิดนี้เป็นครั้งแรก
เพียงแค่ฟังจากชื่อก็รู้ว่าผลเซียนมนุษย์ชนิดนี้ต้องมีค่ามหาศาลอย่างแน่นอน
“คนผู้นี้ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตในโลกหลักแน่นอน!”
เย่อวิ๋นเฟยกวาดสายตามองชายหนุ่มชุดครามนั้น พบว่าเขากลับเป็นถึงขั้นเทพอัครราชันขั้นสูง!
อายุขนาดนี้กลับเป็นเทพอัครราชันขั้นสูง พรสวรรค์ขนาดนี้ แม้แต่เย่อวิ๋นเฟยก็ยังต้องแปลกใจอยู่ในใจ
เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจดี ว่าชาตินี้ตนเองถึงได้พุ่งทะยานขึ้นเป็นเทพอัครราชันได้รวดเร็วปานนี้ ก็เพราะชาติก่อนตนเองเป็นถึงขั้นเทพอัครราชัน มีประสบการณ์ฝึกฝนมากว่าพันปี
ชายหนุ่มชุดครามที่อยู่ตรงหน้า อายุยังน้อยเพียงนี้ก็เป็นเทพอัครราชันขั้นสูงแล้ว หากมองจากพรสวรรค์เพียงอย่างเดียว ดูเหมือนจะสูงกว่าเย่อวิ๋นเฟยเสียอีก!
“หรือว่านี่คืออัจฉริยะปีศาจของโลกหลักงั้นหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
“ดูสิ!
เป็นผลเซียนมนุษย์!”
ในขณะนั้นเอง ก็มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ พุ่งมาจากที่ไกล ๆ ทยอยกันลงจอดหน้าป่าทึบ จ้องมองดูผลไม้ใสแวววาวในป่า แล้วส่งเสียงร้องด้วยความดีใจ
“ข้าพูดไม่ผิดใช่ไหมล่ะ!
เมื่อวานข้าก็พบว่าที่นี่มีผลเซียนมนุษย์ เพียงแต่ในป่าทึบแห่งนี้มีค่ายกลที่แยบยลอย่างยิ่ง ข้าไม่กล้าบุกเข้าไปอย่างไร้สติ จึงได้ไปเรียกพวกเจ้ามาด้วยกัน!”
ชายหนุ่มชุดเขียวร่างสูงโปร่งคนหนึ่งเอ่ยขึ้น
“ค่ายกลแค่นี้ ยังขวางฝีเท้าพวกเราไม่ได้หรอก!
ไป พวกเราบุกเข้าไป!”
ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งคนหนึ่งเป็นผู้นำพุ่งเข้าไปในป่าทึบ
ชายคนนี้เป็นเทพอัครราชันขั้นต้น!
“ไป พวกเราพุ่งเข้าไปด้วยกัน ร่วมแรงกันทำลายค่ายกลนั้น!”
สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ก็พากันพุ่งตามเข้าไป
“พวกเจ้าดูสิ ไอ้หนุ่มนั่นยืนอยู่นั่นนานแล้วทำไมกัน?