"ใครบอกว่าข้าสู้พวกมันไม่ได้
ข้าจะสู้ให้ดูเดี๋ยวนี้แหละ"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยพลางยิ้ม
พอเสียงจางลง เย่อวิ๋นเฟยก็ปรากฏกายตรงหน้ามารเผ่าหนึ่ง ชกหมัดหนึ่งเข้าที่ร่างของมัน
"เจ้าหนูมนุษย์ผู้อ่อนแอ กล้าสู้หมัดกับข้าอย่างนั้นหรือ!"
มารเผ่านั้นคำราม พร้อมกับชกหมัดสวนกลับไปที่เย่อวิ๋นเฟย
ปั้ง!
หมัดของทั้งสองปะทะกัน
เย่อวิ๋นเฟยยืนนิ่งไม่ไหวติง แต่มารเผ่านั้นกลับถูกแรงสั่นสะเทือนเหวี่ยงกระเด็นไปด้านหลังราวกับลูกกระสุน
"สุดยอดไปเลย!"
รู่เอ๋อร์อุทานด้วยความดีใจ
"ระวัง เจ้าหนูมนุษย์คนนี้มีพิรุธ ทุกคนจงรวมพล ฉีกมันเป็นชิ้น ๆ!"
หัวหน้ามารเผ่าคำรามลั่น
ครืน ๆ ...
เหล่ามารเผ่ายกอาวุธขึ้น คำรามโห่ร้องแห่กันเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
"ทุกคนออกมาฆ่าศึก!"
เย่อวิ๋นเฟยขยับจิต กวาดลำเลียงหูเมี่ยวและคนอื่น ๆ ออกมาทั้งหมด
รวมถึงเหล่าทาสด้วย มีคนนับได้กว่าสองพันคน ไหลบ่าเข้าปะทะกับกองกำลังมารเผ่านั้น
เพียงชั่วครู่ มารเผ่าเกือบทั้งหมดถูกสังหาร เหลือเพียงหัวหน้ามารและมารอีกตัวหนึ่ง
มารเผ่าที่ถูกสังหารทั้งหมดถูกเย่อวิ๋นเฟยสกัดหยาดเลือดวิญญาณ และควักแก่นในออกมา
"พวกเจ้ารอไว้ได้ ข้าส่งเสียงสื่อจิตกลับไปแล้ว กองทัพใหญ่ของเรามาถึงในไม่ช้า พวกเจ้าตายแน่!"
หัวหน้ามารคำรามด้วยความโกรธแค้น
ลูกน้องผู้จงรักภักดีหลายร้อยคนที่มันพามาด้วยถูกสังหารหมด ทำให้มันคลุ้มคลั่งไปทั้งตัว
"หากจะตาย ก็เจ้าตายก่อน"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยเย็นชา
"นายท่าน ข้าจะร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับท่าน!"
มารอีกตัวหนึ่งดูท่าทางมีน้ำใจเพื่อนพ้องยิ่ง มือหนึ่งกำดาบเหล็กที่เปล่งประกายเย็นเยียบ เอ่ยพร้อมกับตบอกปึง ๆ
"เฉียนหลัว หากเรารอดจากเคราะห์ครั้งนี้ไปได้ ในอนาคตข้าจะต้องให้เจ้ารับใช้ข้าแน่นอน!"
หัวหน้ามารพยักหน้าเอ่ย หลังจากพูดจบ มันก็พุ่งเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
แต่ทว่า ในขณะนั้นเอง มารอีกตัวที่มือซ้ายกำดาบเหล็กอยู่ ก็แทงดาบจากด้านหลังเข้าใส่กลางอกของหัวหน้ามาร ขณะเดียวกันมือขวาที่กำลูกแก้วใส ก็กระหน่ำฟาดลงบนหัวของมันอย่างสายฟ้าแลบ