"ช่างมันก่อนเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยหยุดการพุ่งชนขอบเขตขั้นต่อไป
"พลังวิญญาณของข้าในตอนนี้ใกล้เคียงกับขั้นนิ้วดาวขั้นต้นแล้ว
พวกขั้นนิ้วดาวขั้นต้นทั่วไป ข้าอาศัยวิชาพลังวิญญาณฟันสังหารได้อย่างง่ายดาย"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสพลังวิญญาณของตนเอง แล้วคิดในใจ
"พี่ซู เจ้าช่างเป็นอสูรจริง ๆ กระแทกพลังจนถึงขั้นนิรมิตปฐมสมบูรณ์ไร้ที่ติได้ในคราวเดียว!"
ซือถูคงเอ๋อออกจากห้องบำเพ็ญในเวลานี้ สัมผัสขั้นภูมิพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยแล้วต้องตะลึง
เขาก็ทะลวงขอบเขตสำเร็จเช่นกัน แต่เป็นเพียงขั้นเล็กขั้นหนึ่งเท่านั้น
"ไม่เร็วเท่าไรนัก เจ้าก็รู้ดีว่าของวิเศษเชิงมิติของข้า ภายในกับเวลานอกโลกไม่เหมือนกัน
คราวนี้ข้าบำเพ็ญอยู่ในนั้นกว่าสองปี สองปีเศษจากขั้นฮุนหยวนปลายทะลวงถึงขั้นนิรมิตปฐมสมบูรณ์ไร้ที่ติ นับว่าเร็วหรือ?
ก็ธรรมดาเท่านั้นแหละ"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะ
"ก็จริง สำหรับอสูรอย่างเจ้าแล้ว ไม่นับว่าเร็วเท่าไรนัก
เพียงแต่สำหรับคนอื่น ความเร็วในการทะลวงขอบเขตของเจ้านี่ช่างน่ากลัวจนคนตายได้"
ซือถูคงเอ๋อทำปากย่นพูด
"พอแล้ว พี่ซือถู เรามาเริ่มปฏิบัติการกันเถอะ"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
"ดี"
ซือถูคงเอ๋อพยักหน้า
"ซูเฟย พวกเราสองคนจะตามเจ้าไปสังหารพวกปีศาจพวกนั้นด้วย!"
รู่เอ๋อร์พาคุณหนูใหญ่มาอยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย
"ก็ได้"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดแล้วพยักหน้าตกลง หญิงสาวสองคนนี้มีนิสัยไม่ยอมอยู่นิ่ง มิฉะนั้นคงไม่จับกลุ่มแอบหนีออกจากวังฉางเซิงมาเที่ยวเตร่ข้างนอกอย่างนี้
อีกทั้งเย่อวิ๋นเฟยมองออกว่าพลังรบของหญิงสาวทั้งสองนี้แท้จริงแล้วไม่เลวทีเดียว ต่อกรกับพวกปีศาจธรรมดา ๆ ก็ยังพอไหว
ที่ก่อนหน้านี้พวกนางถูกไล่ล่าอย่างแสนเศร้า ก็เพราะเจอกับพวกปีศาจจำนวนมากเกินไปเท่านั้น
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยนำซือถูคงเอ๋อ ผู้เฒ่าอาภรณ์เขียว คุณหนูใหญ่แห่งวังฉางเซิง และรู่เอ๋อร์ออกจากหอเงามายา
ผู้เฒ่าอาภรณ์เขียวเป็นชนเผ่าแห่งแสง เผ่าแห่งแสงบำเพ็ญพลังแสงและกฎแห่งแสง กำเนิดมาเพื่อยับยั้งวิญญาณชั่วร้ายทั้งปวง ดังนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงพาเขามาด้วยเป็นพิเศษ
ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยสามคนมุ่งหน้าลึกเข้าไปในเทียนไวเทียน ไล่ล่าสังหารพวกปีศาจที่พบอยู่ตลอดทาง