"อีกอย่าง ข้าได้รับข่าวว่า ช่วงนี้ในโลกหลักเริ่มมีจอมทัพเซียนก้าวออกมามากขึ้น และเดินทางในห้วงเวิ้งว้างของสามพันโลกใหญ่เล็ก
ว่ากันว่าเหล่าจอมทัพเซียนแม้ไม่ค่อยลงมือ แต่เพียงแค่ปราณบางส่วนที่เล็ดลอดออกมาโดยไม่ตั้งใจ ก็เพียงพอจะกดข่มจักรพรรดิสวรรค์ทั่วไปได้
เพียงแต่ เหล่าจอมทัพเซียนเหล่านั้นมักจะไม่เป็นฝ่ายเข้าสู่โลกใดโลกหนึ่งในสามพันโลกใหญ่เล็ก ไม่รู้ว่าเพราะพวกเขาไม่ยอมลดเกียรติลงไปในโลกระดับต่ำ หรือเพราะพวกเขากำลังหวาดระแวงสิ่งใดอยู่"
ราชาจูเชวี่ยกล่าวต่อไป
หวาดระแวงสิ่งใด?
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินดังนั้น ก็นึกบางอย่างขึ้นได้
ยามนี้ เย่อวิ๋นเฟยก็คิดถึงข้อตกลงไท่กู่ขึ้นมาในทันใด
เพราะข้อตกลงไท่กู่มีผลในการสกัดกั้นผู้แข็งแกร่งระดับสูงมิให้เข้าไปในโลกระดับต่ำได้!
"หรือว่าข้อตกลงไท่กู่จะมีผลบังคับต่อจอมทัพเซียนด้วยหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยอดประหลาดใจในใจไม่ได้
หากข้อตกลงไท่กู่มีผลบังคับต่อจอมทัพเซียนด้วยล่ะก็ นับว่าน่ากลัวเกินไปจริง ๆ!
"พวกเราจักรพรรดิสวรรค์ ในสามพันโลกใหญ่เล็กเมื่อยุคก่อน บางทีอาจนับเป็นผู้อยู่เหนือฟากฟ้า แต่ในตอนนี้ กลับไม่ใช่สิ่งใดอีกต่อไป
ยุคสมัยใหม่ได้มาถึงแล้ว
ข้าแก่แล้ว ต่อไปคงเป็นยุคของหนุ่มสาวอย่างเจ้าแล้ว"
ราชาจูเชวี่ยถอนหายใจกล่าว สายตามองไปที่เย่อวิ๋นเฟย แฝงไปด้วยกำลังใจ
เขารู้ดีว่า เย่อวิ๋นเฟยอายุเพียงเท่านี้ก็ทะลวงทะลวงขั้นขึ้นเป็นจักรพรรดิสวรรค์ได้ แล้วในอนาคต ศักยภาพของเขาจะน่ากลัวเพียงใด!