"ออกไปคลายใจงั้นหรือ?
สถานการณ์มันไม่ปกติ หากเขาออกไปคลายใจจริง จะไปอยู่นอกนั้นนานขนาดนั้นได้อย่างไร
ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่
หลายปีมานี้ พวกเจ้าไม่เคยส่งคนออกไปตามหานักบุญโอรสเลยหรือ?
พวกเจ้าไม่แยแสความเป็นความตายของนักบุญโอรสเลยงั้นหรือ?"
น้ำเสียงของประมุขตระกูลเย็นชาอย่างยิ่ง เริ่มกรุ่นด้วยความโกรธ
"โปรดทรงระงับพระพิโรธด้วยเพคะ!
หลายปีมานี้พวกเราส่งกำลังคนจำนวนมากลอบเข้าไปในสามพันโลกใหญ่เล็กเพื่อตามหานักบุญโอรส เกือบจะค้นทั่วทุกโลกแล้ว แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยใด ๆ ของนักบุญโอรสเลยแม้แต่น้อย"
ผู้อาวุโสแห่งเผ่าลิงหินบินสวรรค์คนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างรีบก้าวขึ้นไปตอบ
อันที่จริง หลายปีมานี้ชนชั้นสูงของเผ่าลิงหินบินสวรรค์ส่งสมาชิกในเผ่าจำนวนมากลอบเข้าไปในโลกต่าง ๆ ของสามพันโลกใหญ่เล็กเพื่อตามหานักบุญโอรสองค์นั้นจริง ๆ แต่พวกเขาจะรู้ได้เล่า ว่านักบุญโอรสเกิดเรื่องบนทวีปหงเหมิง และถูกฝังอยู่ใต้ผืนปฐพี ต่อมายากเย็นกว่าจะได้ออกมา ก็ถูกเย่อวิ๋นเฟยจับเป็นทาส ต้องขังอยู่ในหอเงามายามาโดยตลอด
"ดูท่า นักบุญโอรสจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ
ฮึ่ม!
ข้าอยากเห็นนัก ชีวิตใดในโลกใด หรือพลังใดในสามพันโลกใหญ่เล็กที่กล้ามีเรื่องกับเผ่าลิงหินบินสวรรค์ของเรา"
สีหน้าของประมุขตระกูลน่าเกลียดยิ่งนัก
"เพียงแต่ ประมุขตระกูลไม่ต้องกังวลมากนัก ตะเกียงวิญญาณของนักบุญโอรสยังคงอยู่ แสดงว่านักบุญโอรสยังมีชีวิต ยังไม่ดับสูญ
และอีกอย่างหนึ่ง ในอดีตสามพันโลกใหญ่เล็กส่วนใหญ่มีระดับต่ำมาก มีหลายโลกที่ผู้แข็งแกร่งของเผ่าเราไม่อาจเข้าไปได้ จึงทำได้เพียงส่งพวกอ่อนแอเข้าไปตามหานักบุญโอรส