"พ่อมดเฒ่า เจ้ารีบไปเร็วเข้า!"
เวลานี้ เจ้าสำนักเทพสวรรค์ก็พบว่าเย่อวิ๋นเฟยจ้องมองพ่อมดเฒ่าแล้ว จึงอดตกใจไม่ได้ พ่อมดเฒ่าคนนี้คือแขนขวาของเขา หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น นับเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ทีเดียว
"หึหึ..."
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็นเยียบ พลางใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติ โยกย้ายร่างไปยังตำแหน่งของพ่อมดเฒ่าทันที
เปรี้ยง...
เจ้าสำนักเทพสวรรค์ออกแรงสุดชีวิต ผลักผู้อาวุโสทั้งห้าของเผ่าสวรรค์ทองถอยไปหนึ่งก้าว แล้วยื่นมือไขว่คว้า ฉวยไปทางเย่อวิ๋นเฟยกลางอากาศ
ครืนๆ...
พลังมิติเวลาและกฎอันแข็งแกร่งพลันหลั่งไหลลงมาจากฟ้า ปกคลุมร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยเอาไว้ ตัดการเคลื่อนไหวของเขาได้ในชั่วพริบตา ทำให้เย่อวิ๋นเฟยหยุดชะงักอยู่ตรงนั้น
"คู่ต่อสู้ของเจ้า คือพวกเรา!"
ผู้อาวุโสทั้งห้าตะโกนพร้อมกัน แล้วบุกเข้าใส่เจ้าสำนักเทพสวรรค์
เย่อวิ๋นเฟยหลุดจากพันธนาการของเจ้าสำนักเทพสวรรค์ได้ ขยับกายแล้วพุ่งตามพ่อมดเฒ่าต่อไป
"เจ้าสำนัก ท่านวางใจได้ ข้ามีวิธีป้องกันตัว!"
พ่อมดเฒ่าพูดกับเจ้าสำนักเทพสวรรค์
พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้น กระดองเต่าตัวหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น แล้วเขาก็ก้าวเท้าขึ้นไปยืนบนกระดองเต่านั้น
เหล่าผู้เชี่ยวชาญขั้นแดนสวรรค์ที่คอยคุ้มกันพ่อมดเฒ่าก็พากันขึ้นไปยืนบนกระดองเต่าด้วย
เปรี้ยง...
กระดองเต่าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แผ่ตัวอักษรมิติเวลาหนาแน่นออกมา ห่อหุ้มกระดองเต่าเอาไว้ ฉีกช่องทางส่งผ่านระยะไกลออกมาได้ในชั่วพริบตา แล้วเคลื่อนย้ายจากไป
กระดองเต่าเพิ่งหายไป เย่อวิ๋นเฟยก็มาถึงพอดี
"สมกับเป็นปรมาจารย์พยากรณ์หยั่งรู้"