"ข้าช่วยผู้คนออกมาได้แล้ว!"
ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง เสียงของผู้อาวุโสฮุ่นก็ดังขึ้นอีกครั้ง
จากนั้น แสงสีทองก็วาบผ่าน มังกรทองเขากลียวก็พุ่งออกมาจากพระราชวัง
"เรียบร้อยแล้ว สิ่งมีชีวิตทั้งหลายแห่งทวีปหงเหมิงอยู่ในหอเต๋าสวรรค์แล้ว"
ผู้อาวุโสฮุ่นส่งเสียงสื่อจิตบอกเย่อวิ๋นเฟย
"ดีมาก"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ช่วยผู้คนเผ่าเหมาและสิ่งมีชีวิตแห่งทวีปหงเหมิงออกมาได้ทั้งหมด วิกฤตตัวประกันครั้งนี้นับว่าคลี่คลายลงแล้ว
"ต่อไป ก็ถึงเวลาล้างผลาญ"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยกวาดมองไปยังเหล่าทหารแห่งวังเทพเทียน แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา
ชั่วขณะถัดมา
วืด!
เย่อวิ๋นเฟยพุ่งตัวไปยังแนวทหารวังเทพเทียนกลุ่มหนึ่ง กำหมัดฟาดกวาด หมัดขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด ในชั่วพริบตากลายเป็นขนาดเท่าภูเขาลูกหนึ่ง ทุบลงไปยังเหล่าทหารวังเทพเทียน
ปั้งๆ...
ทหารวังเทพเทียนกว่าสิบคนถูกโจมตีจนระเบิดเป็นจุณ กลายเป็นละอองเลือดกระจายไปทั่ว
ครืน...
ร่างแยกเผ่าโลหิตปรากฏตัวขึ้น ปลดปล่อยละอองเลือดอันเกรี้ยวกราด แผ่ขยายออกไปไม่หยุด ในชั่วพริบตาก็ปกคลุมพื้นที่กว้างใหญ่หนึ่ง
เหล่าทหารวังเทพเทียนที่อยู่ใกล้รู้สึกได้ทันทีว่าเลือดในกายเริ่มเดือดพล่านขึ้นมา
ร่างแยกเผ่าโลหิตกำดาบยาวสีเลือดไว้ แล้วพุ่งทะยานฟาดฟันไปทั่ว ท่ามกลางพริบตาก็สังหารผู้คนไปเป็นจำนวนมาก
"นั่นคือเย่อวิ๋นเฟย ลงมือ ฆ่ามันซะ!"
ผู้บังคับบัญชาระดับสูงคนหนึ่งของวังเทพเทียนชี้ไปที่เย่อวิ๋นเฟยแล้วตะโกนก้อง
"ใช่! ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องสังหารเย่อวิ๋นเฟย!"
จ้าววังเทพเทียนกำลังถูกผู้อาวุโสห้าคนแห่งเผ่าทองฟ้าไท้รุมล้อมอยู่ ในเวลานั้นไม่อาจขยับมาสู้กับเย่อวิ๋นเฟยได้ จึงได้แต่สั่งการเหล่าทหารของวังเทพเทียน
จ้าววังเทพเทียนผู้นี้แม้จะเป็นเพียงร่างแยก แต่กำลังรบที่ครอบครองนั้นยังคงน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก