ในแดนชางหวง
อีกดวงดาวที่เจริญรุ่งเรืองแห่งหนึ่ง ท่ามกลางสถานที่ลึกลับซึ่งปราณวิญญาณเข้มข้น กฎแห่งสวรรค์ราวกับสายฝน
บนยอดเขางดงามแห่งหนึ่ง หญิงงามผู้หนึ่งยืนหยัดอยู่ มองขึ้นไปบนท้องนภาอันไกลโพ้น
“ไม่รู้ว่าเขาตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง
ข้ากำลังจะเข้าสู่จักรวาลโกลาหลที่บกพร่องเพื่อฝึกปรือ
เมื่อฝึกปรือเสร็จ ข้าก็น่าจะเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระแล้ว ถึงตอนนั้น ข้าก็จะกลับไปยังทวีปเทียนเสวียนเพื่อตามหาเขา
ตอนนี้เขาคงเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของทวีปเทียนเสวียนแล้วกระมัง
เพียงแต่ ทวีปเทียนเสวียนก็ยังเป็นโลกเล็ก ๆ ระดับต่ำ เมื่อเทียบกับแดนชางหวงอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้แล้ว ยิ่งดูคับแคบและต่ำต้อยนัก
เมื่อใดที่ข้ากลับไปยังทวีปเทียนเสวียน ข้าจะต้องพาเขาออกมาจากที่นั่นให้ได้
ด้วยพรสวรรค์ทางการฝึกตนของเขา เขาควรจะออกจากทวีปเทียนเสวียน เข้าสู่แดนชางหวงอันกว้างใหญ่แห่งนี้ เพื่อกระตุ้นศักยภาพที่แท้จริงของเขา
แต่หากเขาไม่เต็มใจจะจากโลกเล็ก ๆ ที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเขามาเล่า ข้าจะทำเช่นไร?
หากเป็นเช่นนั้นจริง ข้าก็จะกลับไปยังโลกเล็ก ๆ นั้น อยู่เป็นเพื่อนเขาจนแก่เฒ่า”
หญิงงามผู้นั้นจ้องมองไปยังทิศทางหนึ่งของนภา นัยน์ตานิ่งแน่วแน่ พึมพำกับตัวเอง เมื่อพูดถึงประโยคสุดท้าย สายตาก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
จิตใจของนางลอยกลับไปยังโลกเล็ก ๆ ระดับต่ำนั้น กลับไปอยู่เคียงข้างเขาอีกครั้ง
หากเย่อวิ๋นเฟยอยู่ที่นี่ คงจะพบว่าหญิงงามผู้นี้ก็คือซูชิงลั่ว!