เย่อวิ๋นเฟยเคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่งนัก คว้ามือของเสี่ยวเฟยไว้ได้ในทันใด พลังต่างๆ ในกายหลั่งไหลออกมาอย่างล้นหลาม พันรอบร่างนางไว้ ดึงนางกลับมาที่ข้างกาย
แล้วร่างของเสี่ยวเฟยก็ค่อยๆ เคลื่อนกลับมาทางเย่อวิ๋นเฟย
"หืม?
ในภพน้อยนี้ กลับมีสิ่งมีชีวิตที่ฝึกแดนดินแดนจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบเช่นนี้ได้ นับว่าไม่เลวเลยทีเดียว
เสียดายที่อยู่ในภพนี้ อนาคตก็จำกัดอยู่เท่านี้
ต่อให้เป็นอัจฉริยะปีศาจเพียงใด ก็ไร้ประโยชน์"
ชายหนุ่มผู้นั้นกวาดตามองเย่อวิ๋นเฟยแวบหนึ่ง รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ยังคงท่าทีเย่อหยิ่งราวกับอยู่เหนือผู้คน
ราวกับว่า เย่อวิ๋นเฟยในสายตาของเขาเป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่ง อย่างมากก็เป็นเพียงมดปลวกที่แข็งแรงกว่าเท่านั้น
"องค์หญิงแห่งเผ่าของเรา มาทางนี้เถิด ภพน้อยนี้ไม่คู่ควรกับเจ้า กลับไปกับข้าสู่โลกอันกว้างใหญ่เถิด ที่นั่นถึงจะเหมาะสมกับการเติบโตของเจ้า"
ชายหนุ่มผู้นั้นเอ่ยอย่างเรียบเฉย มือขวาของเขายื่นออกมาอย่างฉับพลัน ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ พุ่งเข้าหาเสี่ยวเฟยด้วยความเร็วสูง
วาบ!
การเคลื่อนไหวของชายหนุ่มผู้นี้รวดเร็วยิ่งนัก เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงเบื้องหน้าเสี่ยวเฟย แล้วยื่นมือคว้าร่างนาง
ครืน...
ชั่วขณะนั้น ทั่วทั้งฟ้าดินเดือดพล่าน พลังและกฎแห่งฟ้าดินอันเกรียงไกร พุ่งชนเข้าหาชายหนุ่มผู้นี้ราวกับจะผลักเขาออกไป
"เขาไม่ใช่คนของโลกนี้!"
เย่อวิ๋นเฟยเห็นเช่นนั้น แววตาหดหู่ลงโดยไม่รู้ตัว
"ตายซะ!"
เย่อวิ๋นเฟยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ใช้หมัดฝังเก้าหลุมยืมพลังฟ้าดิน กระตุ้นกระแสใหญ่ของฟ้าดิน กำหมัดพุ่งเข้าหามือขวาของชายหนุ่มผู้นั้น
เดิมทีฟ้าดินแห่งนี้ก็กำลังต่อต้านชายหนุ่มผู้นั้นอยู่แล้ว วิชาหมัดที่เย่อวิ๋นเฟยใช้ก็ยิ่งกระตุ้นกระแสใหญ่ของฟ้าดินนี้ กดดันเข้าหาชายหนุ่มผู้นั้นอย่างล้นหลาม